พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
ก้มหลัง |
สำ. คารเวน ปิฏฺฐึ โอนมติ | |||
ก้มหัว |
น. สิโรนมน., ค. อโธสิร ก. อโธ สิรํ โอนมติ |
กิริยาอาการ | ||
ก้อง |
น. โฆส. นินฺนาท. ปริกูชน., ค. อุปกุชฺชิต ปริกุชฺชิต สงฺฆุฏฺฐ |
|||
ก้องกังวาน |
ก. อนุนทติ ปฏิรวติ | |||
ก้อน |
น. ปิณฺฑ. ปิณฺฑี, คุฬ. คุฬิก., คุฬิกา, โคฬ. ขณฺฑ.., มูต. เปสิ, ฆน., อาโลป. | |||
ก้อนกรวด |
น. สกฺขรา., กฐล. สาลิตฺตก., สิกตา, | |||
ก้อนกลม |
น. คุฬิกา, | |||
ก้อนข้าว |
น. ปิณฺฑ. สิตฺถ., | อาหาร | ||
ก้อนดิน |
น. เลฑฺฑุ. เลณฺฑ., มตฺติกาขณฺฑ. ทลี, | ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนดินเหนียว |
น. มตฺติกาขณฺฑ. มตฺติกาปิณฺฑ. | ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนที่เหนียวๆ |
ค. ปิณฺฑีภูต | |||
ก้อนน้ำแข็ง |
น. หิมปิณฺฑ. | น้ำ | ||
ก้อนหิน |
น. สิลา, ปาสาณคุฬ. สิลาคุฬ. | ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนหินปูถนน |
น. วฏฺฏปาสาณ. วฏฺฏุลปาสาณ. | วัสดุ | ||
ก้อนหิมะ |
น. หิมปิณฺฑ. หิมคุฬิกา, | |||
ก้อนอิฐ |
น. อิฏฺฐกาขนฺธ. | อาคารและส่วนประกอบ | ||
ก้อนเกลือ |
น. โลณสกฺขร., | อาหาร, ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนเกลือสะตุ |
น. โลณสกฺขริกา,
สะตุ ก. แปรรูปลักษณะของบางอย่าง เช่นเกลือ… |
สารเคมี, ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนเนื้องอก |
น. คณฺฑ. โผฏ. | ร่างกายและส่วนประกอบ, ความผิดปกติทางกาย, โรค | ||
ก้อนเส้า |
น. อุทฺธน., ปุลสก. มตฺติกาธารณ.,
ก้อนเส้า น. ก้อนอิฐหรือก้อนหินเป็นต้น… |
อุปกรณ์ | ||
ก้อนเหล็ก |
น. อโยคุฬ. | ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนแป้ง |
น. ปิฏฺฐปิณฺฑิ, | อาหาร | ||
ก้อนแร่ดิบ |
น. อโสธิตโลหปิณฺฑ. | ดินหินแร่ธาตุ | ||
ก้อนไข่ปลา |
น. มจฺฉณฺฑสงฺฆาต. | อาหาร | ||
ก้อม |
ค. ขุชฺช คณฺฑุล ลกุณฺฏก นีจ รสฺส วามน
ก้อม (โบราณ) ว. ค่อม, เตี้ย. |