พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เวียนไปรอบๆ |
น. อาวิชฺฌติ อาวิญฺชติ | |||
เวี่ย |
ก. ธาเรติ ลคฺคติ | |||
เวไนย |
น. เวเนยฺย. | บุคคล | ||
เว่อ |
ดู เวอะหวะ. | |||
เว้น |
น. วิรติ, ปริหาร. วชฺชน., ปริวชฺชน., อุปรม. ปพฺพชฺชา, ค. วิรหิต ก. วิรมติ วชฺเชติ ปริวชฺชติ โอรมติ ปพฺพชติ กกิ. วิรต วชฺชิต ปริวชฺชิต ปพฺพชิต ฐเปตฺวา หิตฺวา วชฺเชตฺวา ปหาย นิ. วินา อญฺญตฺร |
|||
เว้นระยะ |
ก. อพฺภนฺตรํ ฐเปติ | |||
เว้นวรรค |
ก. อนฺตรํ ฐเปติ, อนาสนฺนํ กโรติ กวิ. เอกนฺตริกํ |
|||
เว้นวรรคตอน |
น. วิจฺเฉทลกฺขณโยชนา, ก. วิจฺเฉทลกฺขณานิ โยเชติ |
|||
เว้นไว้ |
ก. ชหาติ วชฺเชติ จชติ | |||
เว้ย |
นิ. อเร เร หเร เว | คำอุทาน | ||
เว้า |
ค. ปุฏาการ | |||
เศรณี |
น. เสนี. | สมุหนาม | ||
เศรษฐ |
(ทรัพย์-สมบัติ) | น. เสฏฺฐ., | ||
เศรษฐกิจ |
(economy) | น. เสฏฺฐกิจฺจ., อตฺถสตฺถ., | ||
เศรษฐกิจพอเพียง |
น. ปโหนกเสฏฺฐกิจฺจ., | |||
เศรษฐวิทยา |
น. ธนปาลนวิชฺชา, | |||
เศรษฐศาสตร์ |
(economics) | น. เสฏฺฐสตฺถ., อตฺถสตฺถ., ธนปาลนวิชฺชา, | ศาสตร์-วิทยา | |
เศรษฐี |
น. เสฏฺฐี. กุฏุมฺพิก. | รวยจน | ||
เศร้า |
น. โสก. โสจน., ค. โสกิก โสกี โสกาตุร อุทาสีน หีนจิตฺต สํวิคฺค วิสาทาปนฺน ก. โสจติ วิสาเทติ อุพฺเพเชติ |
อารมณ์ความรู้สึก | ||
เศร้าซึม |
น. วิปฺผาร., มิทฺธ., อุพฺเพค. ค. อุทาสีน ทีนจิตฺต ทนฺธ มนฺท นิรีห ก. วิปฺผรติ นิชฺฌายติ |
อารมณ์ความรู้สึก | ||
เศร้าสร้อย |
ค. โสกาตุร ก. อนุโสจติ |
อารมณ์ความรู้สึก | ||
เศร้าสลด |
ค. วิมน ขินฺนจิตฺต อุกฺกณฺฐิต โสกาตุร | อารมณ์ความรู้สึก | ||
เศร้าหมอง |
น. กิเลส. กิลิสฺสน., อุปกิเลส. สงฺกิเลส. ค. มลิน มลีน มลีมส กิลิฏฺฐ กิลินฺน ลูข อุปกิลิฏฺฐ ก. กิลิสฺสติ สงฺกิลิสฺสติ |
บาปอกุศล | ||
เศร้าโศก |
น. โสก. โสจนา, วิลปนา, ค. โสกี โสกฏฺฐ ก. โสจติ วิลปติ ปริเทวติ |
อารมณ์ความรู้สึก | ||
เศลษม์ |
น. เสมฺห. สิเลสุม. | ร่างกายและส่วนประกอบ |