พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เล่ม |
น. คนฺถ.., โปฏฺฐก.., | |||
เล่ห์ |
น. อุปาย. สิปฺปโกสลฺล., | |||
เล่ห์กระเท่ห์ |
น. กูโฏปาย. นิกติ, | |||
เล่ห์กล |
น. สาเถยฺย., เกตว.. | |||
เล่ห์หลบเลี่ยง |
น. มุญฺจนูปาย. | |||
เล่ห์เหลี่ยม |
น. มายา, อุปาย. กูฏ., เลส. ฉล., นิกติ, สฐตา, สาเฐยฺย., อุปายโกสลฺล., ยุทฺโธปายกุสลตฺต., ค. สฐ |
|||
เล่อล่า |
ดู เซ่อซ่า. | |||
เล่า |
ก. อาโรเจติ อาขฺยาติ นิเวเทติ | |||
เล่าต้นเรื่อง |
น. มูลปริยาย. | |||
เล่านิทาน |
น. อกฺขาน., ก. อาขฺยานานิ กเถติ, ปริยฏกวุตฺตนฺตํ กเถติ |
|||
เล่าลือ |
ดู ร่ำลือ. | |||
เล่าเรียน |
ดู เรียน. | |||
เล่าเรียนธรรม |
น. ธมฺมปริยาย. ธมฺมปริยตฺติ, | |||
เล่าเรื่อง |
น. อุจฺจารณ., นิทฺเทส. เทสนา, อาจิกฺขน., วณฺณนา, วิวรณ., วฺยาขฺยาน., ก. อุจฺจาเรติ นิทฺเทเสติ อาจิกฺขติ วณฺเณติ วิตฺถาเรติ วิวรติ วฺยาขฺยาติ เทเสติ ปวทติ |
|||
เล่าเรื่องโกหก |
ก. อตจฺฉํ ปพนฺเธติ | |||
เล้า |
น. วช. ปสุโรธนฏฺฐาน., ปสุกุฏิ, | ที่อยู่อาศัย, สัตว์ | ||
เล้าโลม |
น. อุปลาป. ปโลภ. ปโลภน., ก. อุปลปติ ปโลเภติ วสีกโรติ โมเหติ |
|||
เล้าไก่ |
น. กุกฺกุฏาลย. | ที่อยู่อาศัย, สัตว์ | ||
เวจ |
น. วจฺจ., (ดู อุจจาระ) | |||
เวจมรรค |
ดู ทวารหนัก. | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
เวช |
น. เวชฺช. | บุคคล, การแพทย์ | ||
เวชกรรม |
น. เวชฺชกมฺม., ติกิจฺฉา, | การแพทย์ | ||
เวชภัณฑ์ |
น. เวชฺชภณฺฑ., เวชฺโชปกรณ., | ยา | ||
เวชยันต์ |
น. เวชยนฺต. | สถานที่ | ||
เวชศาสตร์ |
น. เวชฺชสตฺถ., อายุพฺเพท. อายุรสตฺถ., | ยา, ศาสตร์-วิทยา |