พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เวตาล |
น. เวตาล. ปิสาจ. รกฺขส. รกฺขสี, | บุคคล, อมนุษย์ | ||
เวท |
น. เวท. มนฺต. สุติ, พฺรหฺม., วิชฺชา, อชิร. อชฺชุน. | |||
เวทนา |
(ความรู้สึก) | น. เวทนา, | อารมณ์ความรู้สึก | |
เวทนา |
(สงสาร, สลดใจ) | น. ทยา. สํเวค. | อารมณ์ความรู้สึก | |
เวทมนตร์ |
น. มายา, อินฺทชาลวิชฺชา, คูฬฺหธมม.
เวทมนตร์ น.… |
ถ้อยคำ | ||
เวทัลล์ |
(ที่ตั้งความยินดี) | น. เวทลฺล., | ||
เวทางค์ |
น. เวทงฺค., | |||
เวที |
น. เวทิกา, เวที, รงฺค. อุสฺสาปิตฏฺฐาน., | |||
เวทีต่อสู้ |
น. ยุทฺธมณฺฑล., มลฺลภูมิ, | ต่อสู้ | ||
เวทีปราศรัย |
น. กถิกเวทิกา, | |||
เวทีฟ้อนรำ |
น. รงฺคมชฺฌ., | |||
เวทีมวย |
น. มุฏฺฐิยุทฺธมณฺฑล., | |||
เวทีมหรสพ |
น. สมชฺชฏฺฐาน., | |||
เวทีแสดงสุนทรพจน์ |
น. มนฺติกถิกาสน., | |||
เวน |
น. วุฏฺฐาปน., ฐานจาวน., ก. วุฏฺฐาเปติ, ฐานา จาเวติ, อญฺญฏฺฐานํ สงฺกาเมติ |
|||
เวนคืน |
ก. อสฺสามิกํ กโรติ, รฏฺฐสนฺตกํ กโรติ, อสฺสามิกํ กโรติ | |||
เวปจิตตาสูร |
น. เวปจิตฺติ. ปุโลม. | |||
เวร |
(ปองร้าย) | น. เวร., พฺยาปาท. | ||
เวร |
(ผลร้าย) | น. ปาป., วิปาก. ปฏิผล., | ||
เวร |
(วาระ) | น. วาร. | เวลา | |
เวรกรรม |
น. เวร., กมฺมนิยาม. กมฺมวิปาก. | กรรม | ||
เวรมณี |
น. เวรมณี, | |||
เวรยาม |
น. อารกฺขี. อารกฺขก. | บุคคล | ||
เวรยามกลางคืน |
น. นิสารกฺขี. | บุคคล | ||
เวลา |
น. เวลา, กาล. สมย. ขณ. ยาม. | เวลา |