พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เลือกใช้คำพูด |
(ใช้ศัพท์) | น. วาจาวิลาส. อุจฺจารณวิลาส. | ||
เลือกได้ |
ค. ยถิจฺฉก วิกปฺปสิทฺธ | |||
เลือด |
น. โลหิต., โรหิต., รุธิร., รุห., รุหิร., โสณิต., รตฺต., ปุปฺผก., | |||
เลือดกำเดา |
น. นาสาโลหิต. | |||
เลือดขึ้นหน้า |
ดู โกรธ. | |||
เลือดตก |
ก. โลหิตํ ปคฺฆรติ, โลหิตํ สวติ | |||
เลือดฝาด |
ดู เลือด.
เลือดฝาด น. เลือดที่แสดงออกทางผิวพรรณ เช่น… |
|||
เลือดร้อน |
ค. จณฺฑปกติก โกปนฺตร มกฺขี | |||
เลือดสีน้ำเงิน |
สำ. อุจฺจากุลีน | |||
เลือดออก |
น. รตฺตสฺสวน., รุธิรสฺสวน., ก. รุธิรํ สวติ, โลหิตํ สวติ, โลหิตํ ปคฺฆรติ |
|||
เลือดอุ่น |
(สัตว์) | ค. อุณฺหโลหิตยุตฺต | ||
เลือดเข้าตา |
สำ. มรณาภเยน ยุชฺฌติ | |||
เลือดเนื้อเชื้อไข |
น. อนฺวย. ปรมฺปรา, กุลปฺปเวณิ, องฺกุร. อปจฺจ., สนฺตติ, สนฺตาน. โคตฺต., นามโคตฺต., ปริวฏฺฏ. | |||
เลือดเย็น |
สำ. โกปเหตุวิรหิต นิทฺทย ทุฏฺฐจิตฺต | |||
เลือดเสีย |
ค. ปูติโลหิตก | |||
เลือดแท้ |
ค. อภิชาต สมฺมาวฑฺฒิต | |||
เลือดโชก |
ค. โลหิตมกฺขิต | |||
เลือดในอก |
น. อุรช. โอรส. | |||
เลือน |
ดู ไม่ชัดเจน. | |||
เลื่องชื่อลือนาม |
ดู มีชื่อ. | |||
เลื่องลือ |
ดู ลือเลื่อง. | |||
เลื่อน |
(พาหนะ) | น. อจกฺกยาน., หิมยาน., | ||
เลื่อน |
(ย้ายที่) | น. จลน., ก. ฐานา จาเลติ, ฐานา จวติ |
||
เลื่อน |
(เปลี่ยนเวลา) | น. ทิวสากฑฺฒน., ก. นิยมิตกาลํ อวกฑฺฒติ |
||
เลื่อนการประหาร |
ก. วธกาลํ อติกฺกมาเปติ, |