พจนานุกรมไทย-บาลี

ศัพท์ไทย		ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
เล่นพรรคเล่นพวก		น. ญาติปกฺขปาติตา, ค. ญาติปกฺขปาตี	เล่น
เล่นพวก		ดู เล่นพรรคเล่นพวก.	เล่น
เล่นพิเรนทร์		ดู พิเรนทร์.	เล่น
เล่นฟันดาบ		น. สตฺถปริจย. สตฺถวิชฺชา,	เล่น
เล่นฟุตบอล		น. โคฬกกีฬา, เคณฺฑุกกีฬา,	เล่น
เล่นมวย		ก. มลฺลยุทฺธํ กโรติ	กีฬา
เล่นละคร		น. นฏฺฏก., ก. รงฺคํ กโรติ	เล่น
เล่นลิ้น		ค. วฺยาชกถิก อมราวิกฺเขปิก
เล่นลูกเต๋า		ก. อกฺเขหิ ทิพฺพติ	เล่น
เล่นสกา		ก. ชูตํ กีฬติ	เล่น
เล่นสกี	(ski)	ก. หิมปาทุกาผลเกหิ กีฬติ, … ยาติ	เล่น
เล่นสนุก		น. ลาฬน., ลาส, เกฬิ, ก. เกฬึ กีฬติ, ลฬติ ลาเฬติ ลสติ ลาเสติ ทิพฺพติรมติ	เล่น
เล่นสลับฉาก		น. อนฺตรารงฺค.	เล่น
เล่นสำนวน		ดู เล่นคำ.	เล่น
เล่นสิงโต		น. สีหวิกฺกีฬิต.,	เล่น
เล่นสเกต	(skate)	ก. หิมปาทุกาหิ วิสปฺปติ	เล่น
เล่นหมากบ้า		ก. อกฺเขน กีฬนฺติ	เล่น
เล่นหมากรุก		ก. สิงฺเคน กีฬนฺติ	เล่น
เล่นหัว		น. เกฬิ., ปริหาส. ก. ปริหาสนฺโต กเถติ, ปริหาสติ ลาเลติ วิลสติ	เล่น
เล่นเป็นตัว		น. วฺยาชเวสคหณ.,	เล่น
เล่นเส้นสาย		น. ญาติปกฺขปาติตา,
เล่นแร่แปรธาตุ	(นัก~)	น. รสเวชฺช.	บุคคล
เล่นแร่แปรธาตุ		น. รสวิชฺชา,	เล่น
เล่นโวหาร		ดู เล่นคำ.	เล่น
เล่นไม้หมุน		น. ผลกปาชนกีฬา,	เล่น

บรรณานุกรม: 1) พจนานุกรม ไทย-บาลี, 2559, พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9). 2) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, 2554.

อักษรย่อ: น. (นาม), ค. (คุณนาม), ก. (กิริยา), กกิ. (กิริยากิตก์), วิ. (ศัพท์ที่ลงวิภัตตินาม), กวิ. (กริยาวิเสสนะ), นิ. (นิบาต), อุป. (อุปสัค), อุ. (อุทาหรณ์), สำ. (สำนวน), สพ. (สัพพนาม)
เครื่องหมายลิงค์: ใช้ . และ/หรือ , ท้ายคำ เป็นเครื่องหมาย เช่น . (ปุงลิงค์) , (อิตถีลิงค์) ., (นปุงสกลิงค์) .., (ปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์) ,. (อิตถีลิงค์และปุงลิงค์) ,., (อิตถีลิงค์และนปุงสกลิงค์) เช่น ปุริส. เป็น ปุงลิงค์ อสฺสา, เป็น อิตถีลิงค์ ตาลมูล., เป็น นปุงสกลิงค์

บันทึกแก้คำผิด