พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
สำเภา |
(ลม) | น. ทกฺขิณสมุทฺทวาต. | ||
สำเร็จ |
น. อิทฺธิ, นิฏฺฐา, นิฏฺฐาน., คติ, นิปตฺติ, นิปฺผตฺติ, ปตฺตกลฺล., นิปฺผาทน., ปสิทฺธิ, ปาร. อิชฺฌน., สมิทฺธ., สมิทฺธิ, สมิชฺฌน., สมฺปาท. สาธน., สิชฺฌน., โวสาน., ค. อธิคต อิทฺธ ราธิต สาธิต นิฏฺฐิต สิทฺธ นิปฺปนฺน นิปฺผนฺน นิพฺพตฺต ปสิทฺธ สมิทฺธ ปริปุณฺณ ก. อธิคจฺฉติ อุปกปฺปติ นิปฺปชฺชติ นิปฺผชฺชติ อิชฺฌติ สมิชฺฌติ สิชฺฌติ |
สำเร็จ | ||
สำเร็จการศึกษา |
น. มาณเรขงฺกน., สิกฺขาปารงฺคมน., | สำเร็จ, ศึกษา | ||
สำเร็จความใคร่ |
น. อจฺจนฺตกามาสา, สญฺจิจฺจ สุกฺกวิสฏฺฐิ, | ต้องการอยาก | ||
สำเร็จความใคร่ด้วยตนเอง |
น. อุสฺสาเหนากฑฺฒน., ก. อุสฺสาเหน อากฑฺฒติ |
ต้องการอยาก | ||
สำเร็จจาก |
ค. - มย (อุ. โลหมย, อิทฺธิมย) | สำเร็จ | ||
สำเร็จจากทาน |
ค. ทานมย | ให้ | ||
สำเร็จด้วยใจ |
ค. มโนมย | สำเร็จ | ||
สำเร็จรูป |
ค. สชฺชิตปฏิยตฺต | |||
สำเร็จอิริยาบถ |
ก. กปฺเปติ | |||
สำเร็จเรียบร้อย |
น. สํสิทฺธิ, ก. สํสิชฺฌติ |
สำเร็จ | ||
สำเร็จโทษ |
น. วชฺฌา, มารณ., ฆาต. ฆาตน., | |||
สำเร็จในตัวเอง |
(กายสิทธิ์) | น. กายสิทฺธิ, | สำเร็จ | |
สำเหนียก |
น. สิกฺขน., สิกฺขา, อิกฺขา, ก. สิกฺขติ อุทิกฺขติ สมนุปสฺสติ |
|||
สำแดง |
น. อาวีกรณ., ปาตุภาว. วิสทีกรณ., ก. อาวีกโรติ วิสทีกโรติ ปากฏีกโรติ |
|||
สำแลง |
น. อสปฺปายวตฺถุ.,
สำแลง น. ของแสลงที่ทำให้โรคกำเริบ, สำแดง ก็ว่า… |
|||
สำโรง |
น. อิงฺคุที, ตาปสตรุ. | พืช | ||
สิกขมานา |
น. สิกฺขมานา, | บุคคล, นักบวช-ผู้ประพฤติธรรม | ||
สิกขาบท |
น. สิกฺขาปท., | ศีลวินัย | ||
สิขร |
น. สิขร. | ยอดปลาย | ||
สิขเรศ |
น. สิขรี. (ดู ภูเขา) | ยอดปลาย, ภูเขา | ||
สิง |
(ผีสิง) | ก. อธิมุจฺจติ | ||
สิง |
(เทวดาสิง) | น. ปริคฺคห. กกิ. ปริคฺคหิต |
||
สิงขร |
ดู ภูเขา. | ภูเขา | ||
สิงคารรส |
น. สิงฺคารรส. |