พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
สำรวม |
น. สํวร. สํวรณ. ยม. ยมน., ยาม. สญฺญม. สํยม. สํยมน., ทม. ค. สํวุต ก. สํวรติ สญฺญเมติ สํยมติ กมฺพติ |
|||
สำรวมจิตใจ |
ก. สตึ อุปฏฺฐาเปติ | |||
สำรวมอิริยาบถ |
น. อินฺทฺริยสํวร. อิริยาปถคุตฺติ, อิริยาปถสณฺฐาปน., | |||
สำรวมใจ |
น. สมาธาน., สมาธิ. จิตฺตสํวร. | |||
สำรวย |
ค. มณฺฑนปฺปิย วิลาสี | |||
สำรอก |
ดู อาเจียน. | |||
สำรอกกิเลส |
น. วิราค. ก. วิรชฺชติ |
|||
สำรอง |
น. นิทหน., ก. นิทหติ, วิสุํ กโรติ, วิเสสกิจฺจาย ฐเปติ |
|||
สำรองข้อมูล |
ก. นิธานํ สนฺนิทหติ | |||
สำรองที่นั่ง |
สำ. ปเคว นามํ องฺเกติ, ปเคว โอกาสํ นิจฺเฉติ | ที่นั่ง | ||
สำรับ |
น. ถาลิปาก. | |||
สำราก |
ก. คุคฺคุรายติ | |||
สำราญ |
น. ผาสุ., ผาสุก., สุข., | |||
สำริด |
(สัมฤทธิ์) | น. กํสโลห,. โลหกาฬ. | ทองสัมฤทธิ์ | |
สำลัก |
น. อุเทฺรก. อุทฺเทก. อุคฺคาร. คิลน., ก. อุคฺคิรติ, กณฺฐํ อุปฺปีเฬติ |
อาการทางกาย | ||
สำลี |
น. ตุล., ตูล., ปิจุ. | วัสดุ | ||
สำส่อน |
น. สงฺกิณฺณตฺต., สงฺกุลตฺต., สมฺมิสฺสตฺต., ค. สงฺกิณฺณ สงฺกุล สมฺมิสฺส ธุตฺต |
|||
สำหรับ |
วิ. อตฺถาย กวิ. อุทิสฺส |
|||
สำหรับวันพรุ่งนี้ |
วิ. สฺวาตนาย | เวลา | ||
สำหรับใช้สอย |
ค. โภคฺค | |||
สำออย |
น. อุลฺลปนา., อุปลาลน., นีจวุตฺติ, ก. อุปลปติ ชปฺปติ |
|||
สำอาง |
ดู งาม. | งดงาม | ||
สำเนา |
น. ลิปิปุตฺติกา, ปฏิเลขา, ปฏิกรณ., ปฏิรูปก., ปฏิลิปิ, ปฏิพิมฺพ., สมานลิปิ, สทิสลิปิ, ก. ปฏิลิขติ, ปุตฺติกํ กโรติ |
|||
สำเนียง |
น. สทฺท. ปวตฺตสทฺท. | |||
สำเภา |
(เรือ) | น. ปโปต. จีนนาวา, มหานาวา, |