พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
สร้อยข้อเท้า |
น. ปาทงฺคท., มญฺชีร. ปาทงฺกฏก., นูปุร., | เครื่องประดับกาย | ||
สร้อยคอ |
น. กณฺฐภูสา, กณฺฐสุตฺตก., กายูร., คีเวยฺย., คีเวยฺยก., หาร. มุตฺตาวลิ, | เครื่องประดับกาย | ||
สร้อยคอไก่ |
น. กณฺฐเกสร., | เครื่องประดับกาย | ||
สร้อยทอง |
น. สุวณฺณคีเวยฺยก., สุวณฺณาวลิ, | เครื่องประดับกาย | ||
สร้อยบท |
น. ปทปาริปูรี, | บทประพันธ์ | ||
สร้อยมณี |
น. มณิคุฬิก., มณิคุฬิกา, | เครื่องประดับกาย | ||
สร้อยระย้า |
น. กณฺณสงฺขลิ, | เครื่องประดับกาย | ||
สร้อยไข่มุก |
น. หาร. หารา, มุตฺตาวลิ, มุตฺตาคุณ. มุตฺตาหาร. คิงฺคมก. | เครื่องประดับกาย | ||
สร้าง |
น. ฐปน., กรณ., มาปน., นิมฺมาณ., วิธาน., สมฺปาทน., ค. การก มาปก มาเปตุ นิมฺมาณก นวกมฺมิก วิธาตุ ก. กโรติ มาเปติ รูเปติ โรเปติ นิมฺมิณาติ ปาตุกโรติ, นวกมฺมํ กโรติ กกิ. ก. ฐปิต มาปิต |
|||
สร้างกรรม |
น. ปาปกรณ., ทารุณกมฺม., อุปฺปีฬน., ก. ปาปํ กโรติ |
กรรม | ||
สร้างความดี บารมี |
ก. ปูเรติ วิจินาติ | |||
สร้างความสัมพันธ์ |
ก. สมฺพนฺธํ กโรติ, มิตฺตสนฺถวํ กโรติ | |||
สร้างคันกั้นน้ำ |
ก. อาลึ พนฺธติ | |||
สร้างคำใหม่ |
น. นูตนสทฺทปฺปโยค. | ไวยากรณ์ | ||
สร้างงาน |
ค. กมฺมนฺตชนก อาชีวาวห | |||
สร้างชื่อเสียง |
ก. กิตฺตึ ปาเปติ | |||
สร้างฐานะด้วยตัวเอง |
ค. สยํกต | |||
สร้างตัว |
ก. อตฺตานํ สมุฏฺฐาเปติ | |||
สร้างถนน |
ก. วีถึ มาเปติ | |||
สร้างถิ่นฐาน |
ก. สนฺนิเวสํ กโรติ, นิจฺจวาสปฺปตฺตํ กโรติ, นิวิฏฺฐวาสํ กโรติ | |||
สร้างประโยค |
น. การกโยค. วากฺยรจนาวิธิ. ก. โยเชติ กเถติ |
|||
สร้างปัญหา |
ค. อายาสชนก ทุกฺขชนก ทุกฺขาวห ก. อายาสํ ปาเปติ, ทุกฺขํ อุปฺปาเทติ สำ. อสมฺมา วตฺตติ, อสมฺมา อาจรติ |
|||
สร้างมิตร |
ก. มิตฺตสนฺถวํ กโรติ | |||
สร้างศัตรู |
ก. อริภาวํ อุปฺปาเทติ | |||
สร้างสม |
ก. อาจินาติ อุปจินาติ กกิ. อาจิณฺณ |