พจนานุกรมไทย-บาลี

ศัพท์ไทย		ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
เปิดโอกาส		น. โอกาสกมฺม.,
เปิดใจความ		ก. วฺยาขฺยาติ
เปีย		ดู ผมเปีย.	ร่างกายและส่วนประกอบ, ขน
เปียก		น. กิเลทน., เตมน., ตินฺตภาว. ค. ตินฺต อลฺล อทฺท กิลินฺน อุนฺน ติมิร เตมน เตมิต ก. กิเลเทติ เตเมติ เตมยติ
เปียกชื้น		น. ชลฺล., ค. กิลินฺน ก. กิลิชฺชติ
เปียกชุ่ม		น. อธิกเตมน., ค. อติตินฺต ก. อธิกํ เตเมติ
เปียกฝน		ก. โอวสฺสติ
เปียกโชก		ดู เปียกชุ่ม.
เปียโน	(piano)	น. ตุริยวิเสส.	เครื่องดนตรี, ดนตรี
เปี่ยม		ค. ปริปุณฺณ
เปือกตม		ดู โคลน.	ดินหินแร่ธาตุ
เปื่อย		ค. ปภงฺคุณ กุถิต กุฏฺฐิต
เปื้อน		ค. อโธต กิต กิลิฏฺฐ ปลิกุณฺฐิต มลิน ก. เลปติ มกฺเขติ มลินีภวติ
เปื้อนฝุ่น		ค. ปํสุกิต ปํสุกูล
เปื้อนเขม่า		ค. มสิลิตฺต
เปื้อนเลือด		น. โลหิเตน มกฺเขติ, รุธิเรน มกฺเขติ ค. รุธิรมกฺขิต
เป็ด		น. กาทมฺพ. กาฬหํส.	สัตว์, เป็ด
เป็ดน้ำ		น. ชลกาก.	สัตว์, เป็ด
เป็ดป่า		น. วนหํส.	สัตว์, เป็ด
เป็น		น. ภาว. ก. ภวติ โหติ
เป็นกระ		ก. ติลกยุตฺโต โหติ
เป็นกลาง		น. อุทาสีนตา, มชฺฌตฺต., มชฺฌตฺตตา, อปกฺขคาหิตา, ค. อุทาสีน มชฺฌตฺต อปกฺขคาหี มชฺฌฏฺฐ อุเปกฺขก
เป็นกลางๆ		ค. มชฺฌตฺตธาตุก
เป็นกันเอง		น. สมานตฺตตา, ค. วิสฺสาสิก สุหท เปมนีย ปาสาทิก
เป็นการ		ค. สผล อิทฺธ นิฏฺฐิต สิทฺธ นิปฺปนฺน นิปฺผนฺน สมิทฺธ

บรรณานุกรม: 1) พจนานุกรม ไทย-บาลี, 2559, พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9). 2) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, 2554.

อักษรย่อ: น. (นาม), ค. (คุณนาม), ก. (กิริยา), กกิ. (กิริยากิตก์), วิ. (ศัพท์ที่ลงวิภัตตินาม), กวิ. (กริยาวิเสสนะ), นิ. (นิบาต), อุป. (อุปสัค), อุ. (อุทาหรณ์), สำ. (สำนวน), สพ. (สัพพนาม)
เครื่องหมายลิงค์: ใช้ . และ/หรือ , ท้ายคำ เป็นเครื่องหมาย เช่น . (ปุงลิงค์) , (อิตถีลิงค์) ., (นปุงสกลิงค์) .., (ปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์) ,. (อิตถีลิงค์และปุงลิงค์) ,., (อิตถีลิงค์และนปุงสกลิงค์) เช่น ปุริส. เป็น ปุงลิงค์ อสฺสา, เป็น อิตถีลิงค์ ตาลมูล., เป็น นปุงสกลิงค์

บันทึกแก้คำผิด