หัวเราะ

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
หัวเราะ	น. เกฬิ, หสน., หสิต., หสฺส. หาส. ปริหาส. ชคฺฆิตา, ก. ชคฺฆติ หสติ ปมฺหยติ ทปฺปติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะก๊ากๆ	น. มหาหาส. อฏฺฏหาส. ก. อจฺจาสทฺเทน หาสติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะคิกคัก	น. อธมหาส. มนฺทหาส. ก. ปหสติ ปชคฺฆติ, มนฺทสทฺเทน หสติ, อวินีโต วิย หสติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะร่วน	น. มหาหาส. อฏฺฏหาส.	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะลั่น	น. อฏฺฏหาส. มหาหาส. ก. มหาหสิตํ หสติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะหึๆ	น. กุกฺกุฏีรว. มนฺทหาส. ก. กุกฺกุฎี วิย รวติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะเบาๆ	น. มนฺทหาส. ก. มนฺทํ หสติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะเยาะ	น. เกฬิ, อนุหสนา, อวหสน., ปริหาส. อุปหาส. อวญฺญา, โอหีฬนา, ก. หสติ อวหสติ ปริหสติ อุปหสติ อุชฺชคฺฆติ อุปฺผณฺเฑติ	กิริยาอาการ, หัวเราะ
หัวเราะเยาะเย้ย	น. สนิคฺคหหาส.	กิริยาอาการ, หัวเราะ
ฮา	น. อฏฺฏหาส. มหาหาส. ก. มหาหสิตํ หสติ	หัวเราะ
เสสรวล	ดู หัวเราะ.	กิริยาอาการ, หัวเราะ
เฮฮา	น. ปริหาส. ก. ปริหสติ	หัวเราะ

หัวเราะ