พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
การพิจารณาที่หาข้อยุติไม่ได้ |
น. อยถานุยุญฺชน., | |||
การพิมพ์ออกจำหน่าย |
น. คนฺถปกาสน., คนฺถปากฏีกรณ., | |||
การพูด |
น. วจีเภท. | |||
การพูดที่ชัดเจน |
น. สนฺเทโสตฺติ, | |||
การมา |
น. อาคม. อาคมน., อายน., | |||
การมีตำแหน่งสูง |
น. เสฏฺฐภาว. ปมุขตา, | |||
การมีสัดส่วนที่รับกัน |
(symmetric, สมมาตร) | น. สงฺคตาวยวตา, อนุกูลตา, นิโคฺรธมณฺฑลตา, | ||
การยังชีวิตให้เป็นไป |
น. ยาปน.,ยาปนา, | |||
การย้ายพยางค์หรือเสียง |
น. วณฺณวิปลฺลาส. ธาตุวิปลฺลาส. | |||
การย้ายภพชาติ |
น. ปุนรุปปตฺติ, ปุนพฺภว. | |||
การระบาด |
(~ของโรค) | น. โรคปตฺถรณ., | ||
การร้อง |
(ของวัว แพะ) | น. อวสฺสน., | ||
การร้องสรรเสริญเทพเจ้า |
น. สาธุการนาท. | |||
การละเล่น |
ดู เล่น. | |||
การละเล่นในงานฉลอง |
น. สาธุกีฬน., มหุสฺสว. | |||
การวัดและบันทึกแผ่นดินไหว |
น. ภูมิจาลวิภาค. | การวัด, แผ่นดิน | ||
การศึกษา |
น. สิกฺขา, สิกฺขน., อชฺฌายน., อชฺเฌน., อธฺยาปน., อุคฺคห. อุคฺคหน., คณฺหน., สิกฺขน., ปริปุจฺฉา, ปริยตฺติ, ปริยาปุณน., ปริยาย. อชฺเฌน., อธิคม. สุต., ตป. | |||
การศึกษาสาเหตุ |
น. มูลเหตุวิชฺชา, ปรมตฺถวาท. | |||
การศึกษาเกี่ยวกับการสะกดการันต์ |
น. อกฺขรวินฺยาส. อกฺขรสมย. | |||
การศึกษาเกี่ยวกับผิวโลก |
(geodesy) | น. ปฐวิตลมานสตฺถ., | ||
การศึกษาเกี่ยวกับภูเขา |
(orography) | น. ปพฺพตวิชฺชา, | ||
การศึกษาเกี่ยวกับเสียงนก |
(ornithomancy) | น. สกุณรุทวิชฺชา, | ||
การสอนแบบถามตอบ |
น. ปุจฺฉาวิสชฺชนา, กโถปกถน., | |||
การสะกดการันต์ |
น. อกฺขรวินฺยาส. อกฺขรสมย. | |||
การส่งกำลังบำรุงกองทหาร |
น. เสนาสนฺนิเวโสปาย. |