พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
กะเทาะ |
(เปลือกไม้) | น. ตจ. วาก., วกฺกล.., จีร., จีรก., ฉลฺลิ., ติรีฏก., จิลิมิกา, | ||
กะเทาะ |
(เอาเปลือกออก) | ก. ตเจ อปเนติ | ||
กะเทาะออก |
ก. ภินฺทติ ขณฺเฑติ | |||
กะเบือ |
(ครก) | น. อุทุกฺขล.., | ||
กะเผลก |
ดู กะโผลกกะเผลก. | |||
กะเพรา |
น. อปฺปมาริส. กาสมทฺท. ตณฺฑุเลยฺยก. ตุลสิ. ตุฬสิ.
กะเพรา น. ชื่อไม้ล้มลุก กลิ่นฉุน ใช้ปรุงอาหาร… |
พืช, ไม้ล้มลุก, เครื่องเทศ | ||
กะเม็ง |
น. คุนฺทา, ชีรก., มธุรก. ภทฺทมุตฺต. | |||
กะเรี่ยกะราด |
ดู เรี่ยราด. | |||
กะเลียว |
(เขียวอมดำ) | ค. สาม สามล นีล
กะเลียว น. สีเขียวอมดำ,… |
สี | |
กะเล่อกะล่า |
ดู เซ่อซ่า. | |||
กะเวลา |
ก. กาลํ นิยเมติ, กาลํ มิณาติ | |||
กะแช่ |
น. ชโลคิ., ตาลสุรา, นาฬิเกรี, อมฺพิลสุรา, | เครื่องดื่ม, สุราเมรัย | ||
กะโตงกะเตง |
ค. วฺยากุล | |||
กะโต้งโห่ง |
(เสียงนกยูง) | น. เกกา, | ||
กะโปโล |
ค. อวินีต อสุทฺธ อโสธน มลีน | |||
กะโผลกกะเผลก |
น. ขญฺชน., ทุพฺพลคมน., ค. ขญฺช โขฏ โขณฺฑ ก. ขญฺชติ, ขญฺชากาเรน คจฺฉติ |
|||
กะโหลก |
น. กปาล. กฏาห. | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
กะโหลกน้ำเต้า |
น. กมณฺฑลุ.., กุณฺฑิกา, ตุมฺพกฏาห. | ส่วนของพืช | ||
กะโหลกผี |
น. ฉวสีส., | |||
กะโหลกศีรษะ |
น. กปาล. กปฺปร. กโรฏิ, กโรฏิก., สีสกฏาห. สีสกปาล. | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
กะไหล่ |
น. พาหิรเลป. พาหิรมฏฺฐ., ก. พาหิรมฏฺเฐน เลเปติ, อาวรติ ปฏิจฺฉาเทติ ขจติ กะไหล่ น.… |
|||
กัก |
ดู กั้น. | |||
กักกัน |
(เพราะมีโรคติดต่อ) | น. สํสคฺคนิเสธ. | ||
กักขฬะ |
ค. กกฺขล กกฺขฬ | |||
กักขัง |
น. รุนฺธน., พนฺธน., อวโรธน., การาปกฺขิปน., ก. รุนฺธติ, ทฬฺหํ พนฺธติ, การายํ ปกฺขิปติ, อวโรเธติ ปริกฺขิปติ |