

พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
จานเสียง |
ดู แผ่นเสียง. | |||
จานโลหะ |
น. กํสถาล. กํสมลฺลก. | ภาชนะ | ||
จาบจ้วง |
ดู จ้วงจาบ. | |||
จาบัลย์ |
ดู สะอึกสะอื้น. | |||
จาม |
น. ขิปิต., ขิปิตโรค. ก. ขิปติ |
กิริยาอาการ | ||
จามจุรี |
(ซึก) | น. สิรีส. ภณฺฑิล. โกวิลาร. ยุคปตฺต. เสริสก. สนฺตาน. | พืช, ไม้ต้น | |
จามร |
(แส้) | น. จามร., กสา, | อุปกรณ์ | |
จามรี |
(yak) | น. จมร. จมรี. จามรี.
จามรี น. ชื่อสัตว์เคี้ยวเอื้อง… |
||
จามีกร |
ดู ทอง, เครื่องทอง. | เงินทอง | ||
จาร |
น. สูจิวิชฺฌนลิขน., สลฺลเลข. จุนฺทกมฺม., | |||
จารกรรม |
น. จรวุตฺติ, | |||
จารชน |
(spy) | น. จร. จาร. จรปุริส. คุตฺตปุริส. คูฬฺหปุริส. โอจรก. ปยุตฺตก. สนฺเทสหร. อุปนิกฺขิตฺต. | บุคคล | |
จารบุรุษ |
น. จารปุริส. อุปนิกฺขิตฺต. คุฬฺหปุริส. โอจรก. | บุคคล | ||
จาระบี |
น. ถีน., | |||
จาระไน |
ก. นิทสฺเสติ สนฺทสฺเสติ ปญฺญาเปติ, ปากฏํ กเถติ, วฺยาขฺยาติ วฺยากโรติ | |||
จาริก |
น. จาริกํ จรติ | |||
จาริกแสวงบุญ |
น. เจติยจาริกา, | |||
จาริกไปเรื่อย |
น. ปริพฺพาชน., ก. ปริพฺพชติ |
|||
จารีต |
น. อาจาร. จาริตฺต., | |||
จารีตประจำชาติ |
น. ชาติกาจาร. เทสาจาร. เทสิยจาริตฺต., | |||
จารึก |
(เขียน) | น. ลิขน., เลข. จุนฺทกมฺม., อุกฺกิรณสิปฺป., ก. ลิขติ, เลขํ ฉินฺทติ, เลขนํ อาโรเปติ, จุนฺทกมฺมํ กโรติ |
||
จารึก |
(รอย~) | น. อกฺขร., เลขา, ลิปิ, | ||
จารึกโบราณ |
น. ปุราลิปิ, โปราณลิปิ, | |||
จาว |
(มะพร้าว) | น. นาฬิเกรมิญฺชา, | ||
จาว |
(ตาล) | น. ตาลมิญฺชา, |