พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
คนเดินทางไกล |
น. อทฺธคู. ค. อทฺธคต อทฺธคู อทฺธคามี |
บุคคล, เดินทาง | ||
คนเดินบนไม้สูง |
น. ปาทยฏฺฐิคามี. | บุคคล, เดินทาง | ||
คนเดินส่งข่าว |
น. ชงฺฆเปสนิก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนเดินหนังสือ |
น. สนเทสหร. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนเดียว |
ค. เอเกก อทุติย อสหาย
เอกก? |
บุคคล | ||
คนเตรียม |
น. สชฺชก. สํวิทหก. | บุคคล | ||
คนเตรียมตัวบวช |
น. ปณฺฑุปลาส. | บุคคล | ||
คนเตรียมพร้อม |
น. สชฺช. | บุคคล | ||
คนเตรียมเดินทาง |
น. คมิก. | บุคคล, เดินทาง | ||
คนเตี้ย |
น. ลกุณฺฏก. ลกุณฺฑก. รสฺส. วามน. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนเตี้ยม่อต้อ |
น. ถุลฺลวามน. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนเท้ากลับ |
น. สณฺฑปาท. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนเท้าขวาง |
น. วิกฏ. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนเท้าง่อย |
น. ปาทกุณี. | บุคคล, พิการ | ||
คนเท้าทู่ |
น. สีปที. ภารปาท. | บุคคล, พิการ | ||
คนเท้าปุก |
น. กุฏณฺฑปาทก. สีปที. | บุคคล, พิการ | ||
คนเท้าหงิก |
น. กุณี. | บุคคล, พิการ | ||
คนเท้าเก |
น. วงฺกปาท. | บุคคล, พิการ | ||
คนเท้าแปลก |
น. สิฏฺฐกปาทก. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนเบื่อสังคม |
น. ชนตาปจฺจตฺถิก. | บุคคล | ||
คนเบื่อโลก |
น. มหาชนปจฺจตฺถิก. | บุคคล | ||
คนเปลี่ยนศาสนา |
น. สมยนฺตรคาหี. สธมฺมจาคี. ธมฺมภฏฺฐ. | บุคคล, ศาสนา | ||
คนเปลี้ย |
ดู คนง่อย. | บุคคล, พิการ | ||
คนเปลือย |
ค. นคฺค ทิคมฺพร อวตฺถ | บุคคล | ||
คนเป็นวัณโรค |
น. กาสโรคี. | บุคคล, โรค |