พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เสียกล |
(พลาดท่า) | ก. ปราชยํ ปาปุณาติ, | ||
เสียกล |
(หลงกล) | ก. กูโฏปาเย ปตติ | ||
เสียการ |
น. กมฺมนฺตนาส. ก. กมฺมนฺตํ นาเสติ |
|||
เสียกำลังใจ |
(ท้อแท้) | ค. ปริหีนปรกฺกม ขินฺนจิตฺต สํสนฺน อุทาสีน นิรุสฺสาห นิพฺพินฺนก. โอสกฺกติ โอสีทติ สํสีทติ | ||
เสียกิริยา |
ค. อนาจาร อนากปฺป อวินีต | |||
เสียขบวน |
ดู กระจัดพลัดพราก. | |||
เสียขวัญ |
ค. อุตฺรสฺต ตสิต ปริตสิต สนฺตสิต ภีรุก | |||
เสียคน |
ก. อุกฺกลิสฺสติ, ปาโป ชาโต, ปราภวติ อวชายติ | |||
เสียง |
น. สร. สทฺท. รว. ราว. อาราว. สํราว. วิราว. อารว. นินาท. นินท. โฆส. นิคฺโฆส. นาท. ธนิ. ธนี. นิสฺสน., สุติ, เสฬน., รสน., รณ. คชฺชิ. พาณ. | เสียง | ||
เสียงกรอบแกรบ |
น. สฏสฏายน., | เสียง | ||
เสียงกระดิ่ง |
น. กึกิณิกสทฺท. กึกิณินาท. | เสียง | ||
เสียงกระทบกัน |
น. ฆฏฺฏน., | เสียง | ||
เสียงกระหึ่ม |
น. อุนฺนาท. ฆณฺฏารว. | เสียง | ||
เสียงกริ่ง |
น. รว. นาท. | เสียง | ||
เสียงกรุ๊งกริ๊ง |
น. กิณิกิณิสทฺท. | เสียง | ||
เสียงกังวาน |
น. นินฺนาท. อนุรวนา, | เสียง | ||
เสียงกึกก้อง |
น. อุคฺโฆส. อารว. อาราว. โกญฺจนาท. | เสียง | ||
เสียงก้อง |
น. โฆส. นินฺนาท. ปริกูชน., ปฏิโฆส. ปฏิรว. | เสียง | ||
เสียงขรม |
น. กลหสทฺท. | เสียง | ||
เสียงขับร้อง |
น. คีต., คาน., คีติ, คีติกา, | เสียง | ||
เสียงขากเสลด |
น. ขฏขฏสทฺท. | เสียง | ||
เสียงขู่ |
น. สนฺตชฺชน., | เสียง | ||
เสียงข้างน้อย |
น. อปฺปตรภาค. | |||
เสียงข้างมาก |
น. พหุตรภาค. | |||
เสียงครวญ |
น. กากลี, | เสียง |