แสง

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
แสงระยิบระยับ	น. จลชุติ, อุชฺชลปภา, ตรลชฺชุติ, อคฺคินิเมส.	แสง
แสงวาบ	น. วิปฺผุรณ., นิจฺฉรณ., อจิรปฺปภา,	แสง
แสงสว่าง	น. อาภา, อาโลก. อาตป. โอภาส. ปกาส. อุชฺโชต. ปชฺโชต. ปทีป. ปภา, ทิตฺติ, รุจิ, ภา, ชุติ, โชติ, ทีธิติ, มรีจิ, ภาณุ, ภานุ, อํสุ, มยูข. กิรณ. กร. โค. ฉายา, ปาท., กนฺติ, อจฺจิ, รํสี,	แสง
แสงสว่างยามเช้า	ดู แสงอรุโณทัย.	แสง
แสงสะท้อน	น. ปราวตฺติตอาโลก.	แสง
แสงอรุณ	น. อรุณ. อรุณวณฺณ.	แสง
แสงอรุโณทัย	น. อกฺขาสนฺนาโลก. อรุณ. อรุโณภาส.	แสง
แสงอาทิตย์	น. สุริยรํสิ, สุริยรสฺมิ, รวิกิรณ.,	แสง
แสงเงินแสงทอง	น. อรุณ. อรุณวณฺณ. อรุโณทย.	แสง
แสงเทียน	น. สิตฺถทีปิกาโลก.	แสง
แสงแดด	น. ตาป. อาตป. สุริยาตาป. มรีจิ, สุริยาโลก.	แสง
แสงแวววาว	ดู แสงระยิบระยับ.	แสง
แสงแว่บๆ	น. มนฺทชุติ,	แสง
แสงไฟ	น. อคฺยาภา, ปทีปอุชฺชลน.,	แสง
แสงไฟฟ้า	น. วิชฺชุปทีป.	แสง
โปร่งแสง	น. วินิวิชฺฌทิสฺสมานตฺต., ค. สุปสนฺน ปากฏ สจฺฉิ วิภาต ปภาส วิสท	แสง
โปร่งใส	น. ทิตฺติ, กนฺติ, ปภา, ค. สปฺปภ ปสนฺน วิสท อจฺฉ นิมฺมล	แสง

แสง