แสง

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
คลื่นแสง	น. รํสิเวค.	ธรรมชาติ, แสง
ทรงกลด	น. ปริธิ. ปริเวส. รํสิมณฺฑล., รํสิมาลา, ปภามณฺฑล.,	แสง
ทอแสง	ก. ปภาสติ โอภาสติ อุชฺชลติ ทิปฺปต	แสง
ส่งแสง	ก. โอภาเสติ โชตติ โชเตติ นิจฺฉาเรติ	แสง
ส่งแสงระยิบระยับ	ก. ขเณ ขเณ โชตติ, ตรลํ ทิปฺปติ	แสง
ส่งแสงแวบเดียว	ก. สหสา โชตติ	แสง
อุษา (แสงเงินแสงทอง)	น. อรุณ. อรุณวณฺณ. อรุโณทย. อุษา น. แสงเงินแสงทอง, เช้าตรู่, รุ่งเช้า. (ส…	แสง
อุษา (เวลาเช้า)	น. อูส. ปจฺจูส. ปภาต., ปุพฺพณฺห.., ฯเปฯ	แสง
เปล่งแสง	ก. โอภาเสติ โชเตติ นิจฺฉาเรติ	แสง
แดด	น. ตตฺต., ตาป. อาตป. สุริยาตาป. มรีจิ, สุริยาโลก.	ธรรมชาติ, แสง, ร้อนเย็น
แดดจัด	น. โฆราตป.	ธรรมชาติ, แสง, ร้อนเย็น
แวว (แสง)	น. ปภาส. ค. ภาสมาน อุชฺชล	แสง
แวววับ	ค. ภาสมาน อุชฺชล	แสง
แวววาว	น. อุชฺโชต. ปชฺโชต. มนฺทาโลก. วิปฺผุลิงฺค., ค. อติภาสุร อุชฺชล	แสง
แสง	น. รสฺมิ, รํสิ, อาภา, ปภา, (ดู รัศมี)	แสง
แสงคบไฟ	น. อุกฺกาโลก.	แสง
แสงจันทร์	น. โกมุที, จนฺทิกา, ชุณฺหา, จนฺทปภา, จนฺทกนฺติ,	แสง
แสงดาว	น. ตาราโลก.	แสง
แสงตะวัน	น. ทิวาโลก. สุริยาโลก. สุริยกิรณ.,	แสง
แสงตะเกียง	น. ทีปาโลก.	แสง

แสง