บุคคล
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | |
|---|---|---|---|
| คนเลี้ยงวัว | น. โคปาล. โคป. โคสงฺขย. | บุคคล, อาชีพ | |
| คนเลี้ยงสัตว์ | น. ปสุปาลก. | บุคคล, อาชีพ | |
| คนเลี้ยงเด็ก | น. ธาตี, | บุคคล, อาชีพ | |
| คนเลี้ยงแกะ | น. เมณฺฑปาล. เมณฺฑปาลี, | บุคคล, อาชีพ | |
| คนเลี้ยงแพะ | น. อชปาล. | บุคคล, อาชีพ, แพะ | |
| คนเลือดร้อน | ค. อุณฺหโลหิตยุตฺต สำ. จณฺฑปกติก โกปนฺตร มกฺขี |
บุคคล, ลักษณะนิสัย | |
| คนเลื่อยไม้ | น. กฏฺฐจฺเฉทก. กนฺตก. กกจคาหี. | บุคคล | |
| คนเล็บดำ | น. อนฺธนข. กาฬนข. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | |
| คนเล็บด้วน | น. อฬจฺฉินฺน. | บุคคล, พิการ | |
| คนเล่นกล | น. มายาการ. อินฺทชาลิก. | บุคคล, อาชีพ | |
| คนเล่นออร์แกน | น. มหาตุริยวาทก. | บุคคล, อาชีพ | |
| คนเล่นเบี้ย | น. ธุตฺต. ชูตการ. | บุคคล | |
| คนเสริฟเหล้า | น. มชฺชภาชก. | บุคคล, สุราเมรัย | |
| คนเหลวไหล | น. นิรตฺถกปุคฺคล. | บุคคล, ลักษณะนิสัย | |
| คนเห็นถูก | น. สมฺมาทิฏฺฐิก. | บุคคล | |
| คนเห็นผิด | น. มิจฺฉาทิฏฺฐิก. | บุคคล | |
| คนเอวสั้น | น. กฏิวามน. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | |
| คนเอวหัก | น. ภินฺนกฏิก. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | |
| คนเอ็นใหญ่ขาด | น. กณฑรจฺฉินฺน. | บุคคล, พิการ | |
| คนแก่ | ค. มหลฺลก มหลฺลกี วุฑฺฒ วุทฺธ เถร ชิณฺณ ชิณฺณก กตฺตร ทณฺฑี ทณฺฑิก ทณฺฑ | บุคคล |