ธรรมชาติ

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ชะง่อน	น. ปพฺภาร. ปปาต.	ธรรมชาติ, ภูเขา
ชายทะเล	น. สมุทฺทเวลา, สมุทฺทกูล., สมุทฺทตีร.,	ธรรมชาติ, แหล่งน้ำ
ชายป่า	น. วนานฺต.	ธรรมชาติ, สวน-ป่าไม้
ชายฝั่ง	น. กูล., ตีร., อนุตีร, นทีตีร, อุปกูล.,	ธรรมชาติ, แหล่งน้ำ
ชายหาด	น. เวลา, สมุทฺทเวลา, สมุทฺทตีร., เวลาสนฺนวาลุกาตล.,	ธรรมชาติ, แหล่งน้ำ
ชายเฟือย	ดู ชายฝั่ง.	ธรรมชาติ, แหล่งน้ำ
ช่องเขา	น. ปพฺพตขณฺฑ..,	ธรรมชาติ, ภูเขา
ดง	น. อฏวิ, อฏวี, อรญฺญานี, ตรุสณฺฑ. นิกุญฺช.	ธรรมชาติ, สวน-ป่าไม้
ดงดาน	ดู ป่าทึบ.	ธรรมชาติ, สวน-ป่าไม้
ดงดิบ	น. พฺรหาวน., มหารญฺญ., อรญฺญานี, ปวน.,	ธรรมชาติ, สวน-ป่าไม้
ดงหนาม	น. กณฺฏกคหน.,	ธรรมชาติ, สวน-ป่าไม้
ดงไม้	น. คจฺฉคุมฺพ. ทพฺพคหน., รุกฺขคหน., กุญฺช. นิกุญฺช.	ธรรมชาติ, สวน-ป่าไม้
ดวงวิญญาณ	น. ภูต. ปิสาจ. อมนุสฺส.	ธรรมชาติ
ดอย	ดู ภูเขา.	ธรรมชาติ, ภูเขา
ธรรมชาติ	น. ธมฺมชาติ, ธมฺมตา, ภาว. สภาว. ปกติ, ค. เนสคฺคิก ปากติก อกิตฺติม สภาวสิทฺธ	ธรรมชาติ
ธรรมชาติของสัตว์	น. อินฺทฺริยาสตฺตตา,	ธรรมชาติ
ธรรมชาตินิยม	น. สภาวนิรูปน.,	ธรรมชาติ
ธรรมนิยาม	น. ธมฺมนิยาม.	ธรรมชาติ, กฎเกณฑ์กติกา
นักธรรมชาตินิยม	น. สภาวธมฺมเวที.	บุคคล, ธรรมชาติ
เขา (ภู~)	ดู ภูเขา.	ธรรมชาติ, แผ่นดิน

ธรรมชาติ