เวลา

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ชาติก่อน	น. ปุพฺพชาติ, ปุริมชาติ, ปุริมภว.	เวลา
ชาตินี้	น. อิธโลก. สนฺทิฏฺฐิก., ค. ทิฏฺฐธมฺมิก อิหโลกิก สนฺทิฏฺฐิก	เวลา
ชาติหน้า	ดู โลกหน้า.	เวลา
ช่วงชีวิต	น. ชีวิตกาล.	เวลา
ช่วงพัก	น. กาลิกนิวตฺตน., วิราม. วิสฺสม.	เวลา
ช่วงย่างเท้า	น. ปาทฉิทฺท.	เวลา
ช่วงฤดูร้อน	ค. คิมฺหิก	เวลา
ช่วงวิกฤต	น. สนฺเทหสมย. อนฺติมาวตฺถา,	เวลา
ช่วงว่างกษัตริย์	น. อราชิกกาล.	เวลา
ช่วงหยุดพัก	น. วิสฺสมนกาล.	เวลา
ช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ	น. นิยมิตเวลา,	เวลา
ช่วงเวลา	น. กาลปริจฺเฉท.	เวลา
ช่วงเวลาที่ร้ายแรง	น. สนฺเทหสมย. อนฺติมาวตฺถา,	เวลา
ช่วงเวลาที่สำคัญ	น. ปตฺตกาล. ยุตฺตกาล. ยถากาล.	เวลา
ช่วงเวลาพักเป็นระยะๆ	น. อนฺตรากาล. วิรามเวลา,	เวลา
ช่วงเวลาหนึ่ง	วิ. กาลนฺตเรน	เวลา
ณ บัดนี้	ดู บัดนี้.	เวลา
ดิถี	น. ติถิ,	เวลา
ดิถีเบื้องต้น	น. ปพฺพ.,	เวลา
ดึก	วิ. อติรตฺตึ, พหุเทว รตฺตึ	เวลา

เวลา