เวลา

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ดึกดำบรรพ์	น. อตีตกาล. ปุพฺพกาล. ค. ปุราณ ปุราตน โปราณก สนนฺตน อีติหาสปุพฺพก อีติหาสปุพฺพกาลิก	เวลา
ดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์	น. อานนฺทกาล.	เวลา
ด่วน	น. สีฆตฺต., ตุริตตฺต., ค. สีฆ ตุริต อวิลมฺพิต กวิ. ขิปฺปํ สีฆํ ตุรํ ตุริตํ ลหุํ ลฆุํ อาสุ อรํ ตุวฏํ จปลํ	เวลา
ตรุษ (เทศกาล)	น. ฉณ. อุสฺสว.	เวลา
ตลบ (ครั้ง)	น. วาร.	เวลา, ความถี่
ตลอด	กวิ. นิรนฺตรํ	เวลา
ตลอดกัป	ค. เกวลกปฺป	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดกาลนาน	กวิ. จิรกาลํ จิรรตฺตํ จิรสฺสํ ทีฆรตฺตํ นิจฺจกาลํ	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดคืน	วิ. สพฺพรตฺตึ ปุพฺพรตฺติยํ	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดชาติ	ดู ตลอดชีวิต.	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดชีวิต	ค. ยาวชีวิก กวิ. ยาวชีวํ ยาวชีวิกํ ยาวชีวิตํ	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดอายุ	กวิ. ยาวตายุกํ	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดเวลา	วิ. กาเลน กาลํ, กาเล กาเล กวิ. สตตํ นิจฺจํ	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดเวลาที่	นิ. ยาวตาว	เวลา, ระยะเวลา
ตลอดไป	ค. จิรฏฺฐายี ถิร นิรนฺตร อวิจฺฉินฺน กวิ. สทา นิจฺจํ นิรนฺตรํ สสตํ สตตํ วิ. สทาตนาย	เวลา
ตอนบ่าย	นิ. อติทิวา	เวลา
ตอนเช้า	ดู เวลาเช้า.	เวลา
ตอนเที่ยง	ดู เวลาเที่ยง.	เวลา
ตอนเย็น	วิ. สายณฺเห สายณฺหสมเย นิ. สายํ	เวลา
ตามกาลเวลา	กวิ. ยถากาลํ	เวลา

เวลา