บุคคล

ศัพท์ไทย ศัพท์บาลี หมวดหมู่
ผู้นำ ค. นายก ปริณายก ปรินายก วินายก อิสฺสร ปติ อธิปติ ปภู เนตุ ปุพฺพงฺคม ปุโรคามี ปาโมกฺข ปุรกฺขต ปุรโตกต เนตฺติก วาห บุคคล
ผู้นำขบวนเกวียน น. สตฺถวาห. บุคคล
ผู้นำขบวนเดินทาง น. อติวาห. อติวาหิก. สตฺถวาห. สตฺถนายก. บุคคล
ผู้นำความสวัสดีมาให้ ค. โสวตฺถิก บุคคล
ผู้นำทาง น. มคฺคุเทสก. วินายก. เนตุ. บุคคล
ผู้นำมา ค. อาวห อาวหนก บุคคล
ผู้นำเข้า (~สินค้า) น. วิเทสภณฺฑาหรก. บุคคล
ผู้นินทาลับหลัง น. ปิฏฺฐิมํสิก. บุคคล
ผู้นิยมลัทธิจักรวรรดินิยม น. อธิรชฺชวาที. บุคคล
ผู้นิรทุกข์ ค. มาริส บุคคล
ผู้น้อย ค. โอรปทฏฺฐ อมุขฺย อปฺปฏฺฐาน อปฺเปสกฺข บุคคล
ผู้บงการ น. อาณาปก. นิโยชก. บุคคล
ผู้บรรยาย น. ปาฐก. อกฺขายิก. เทสก. กถิก. บุคคล
ผู้บรรเลงดนตรี น. วาทก. บุคคล
ผู้บริการ น. การก. บุคคล
ผู้บริหาร น. กิจฺจาธิการี. ปาลก. บุคคล
ผู้บวชใหม่ น. นวก. บุคคล
ผู้บอกกล่าว ค. อกฺขาตุ (อกฺขาตา) บุคคล
ผู้บังคับการ น. เสนานี. อธิการี. อชฺฌกฺขก. บุคคล
ผู้บังคับการเรือ น. ปฺลวก. ลหุนาวาธิป. บุคคล