บุคคล
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | |
|---|---|---|---|
| ผู้ทำ | น. กตฺตุ. กร. การ. ค. กตฺตา การี |
บุคคล | |
| ผู้ทำการแทน | น. นิยุตฺตปุริส. อุปาธิการี. | บุคคล | |
| ผู้ทำครั้งแรก | น. อาทิกมฺมิก. | บุคคล | |
| ผู้ทำความผิดร้ายแรง | น. สาหสิก. มหาปราธี. | บุคคล | |
| ผู้ทำความอื้อฉาว | น. ภสฺสการก. | บุคคล | |
| ผู้ทำนาบนหลังคน | น. ปิฏฺฐิมํสขาทก. | บุคคล | |
| ผู้ทำนาย | น. อนาคตทสฺสก. นิมิตฺตปาฐก. นิมิตฺตายตฺต. อนาคตทสฺสี. อนาคตวตฺตุ. | บุคคล | |
| ผู้ทำบาป | น. ปาปการี. | บุคคล | |
| ผู้ทำพจนานุกรม | น. สทฺทโกสสมฺปาทก. | บุคคล | |
| ผู้ทำพินัยกรรมไว้ | น. กตอจฺจยทาน. | บุคคล | |
| ผู้ทำสัญญา | น. ปฏิญฺญาสาธก. | บุคคล | |
| ผู้ทำหน้าที่พ่อบ้าน | น. สพฺพกิจฺจการี. | บุคคล | |
| ผู้ทำหน้าที่แทน | น. นิยุตฺตก. ปฏินิธิ. นิโยชิตปุคฺคล. | บุคคล | |
| ผู้ทำให้คนอื่นเดือดร้อน | ค. ปรนฺตป | บุคคล | |
| ผู้ทำให้ครบจำนวน | ค. คณปูรก | บุคคล | |
| ผู้ทำให้เกิด (ผู้ผลิต) | ค. อุปฺปาทก อุปฺปาเทตุ (อุปฺปาเทตา) | บุคคล | |
| ผู้ทำให้แตกแยกกัน | ค. วิเภทก เภทกร | บุคคล | |
| ผู้ทุศีล | ค. ทุสฺสีล | บุคคล | |
| ผู้นับถือ | น. …มามก. …วาที. (อุ. พุทฺธมามก. อิสฺสรวาที.) | บุคคล | |
| ผู้นับถือพระพรหม | น. พฺรหฺมภตฺต. | บุคคล |