พจนานุกรมไทย-บาลี
ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
---|---|---|---|---|
ทำให้งอ |
ก. นาเมติ สมฺมิญฺเชติ กุญฺเจติ กุณฺฑลีกโรติ | |||
ทำให้งอก |
ค. องฺกุรชนก | |||
ทำให้งอกงาม |
น. สํวทฺธน., | |||
ทำให้งาม |
ก. โสเภติ มณฺเฑติ ภูเสติ อลงฺกโรติ | |||
ทำให้ง่วง |
ค. นิทฺทาชนก โสปฺปชนก | |||
ทำให้ง่ายขึ้น |
ก. สุกรตฺตํ เนติ, อุปตฺถมฺเภติ | |||
ทำให้จนลง |
ก. นิทฺธนีกโรติ | |||
ทำให้จบสิ้น |
ก. โวสาเปติ นิฏฺฐาเปติ | |||
ทำให้จักจี้ |
น. องฺคุลิปตุทน., ก. ปตุทติ |
|||
ทำให้จับใจ |
ก. โมเหติ รเมติ | |||
ทำให้จาง |
น. ตนุกรณ., หายน., วิวณฺณีกรณ., ก. ตนุํ กโรติ, สลฺลหุกํ กโรติ, พลํ หาเปติ, |
|||
ทำให้จิตฟุ้งซ่าน |
ก. วิกฺขิปติ, อสมาหิตํ กโรติ | |||
ทำให้ฉงน |
ก. วิโมเหติ สมฺภเมติ | |||
ทำให้ชะงัก |
ก. อุปฉินฺทติ นิวตฺเตติ | |||
ทำให้ชัดเจน |
น. นิมฺมลีกรณ., วิโสธน. ก. นิมฺมลีกโรติ วิโสเธติ วฺยาขฺยาติ วฺยากโรติ อาวีกโรติ อุตฺตานีกโรติ อุปทสฺเสติ |
|||
ทำให้ชา |
ก. ถมฺภีกโรติ, วิสญฺญํ กโรติ, อกมฺมญฺญํ กโรติ | |||
ทำให้ชื่นใจ |
ก. โตเสติ ปีเณติ หาเสติ | |||
ทำให้ชื้น |
ก. เตเมติ | |||
ทำให้ชุ่ม |
ก. อนฺโต วฺยาเปติ, อจฺจนฺตํ เตเมติ | |||
ทำให้ช้า |
ก. ปปญฺเจติ วิลมฺเพติ, กาลํ เขเปติ |