

พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
จำนวนมาก |
น. มหาสมูห. ค. สมฺพหุล สมฺพหุลิก กวิ. อติวิย อติเรกตรํ |
จำนวน | ||
จำนวนมากกว่า |
น. อธิกตรสงฺขฺยา, ก. สงฺขฺยาย อติกฺกมติ |
จำนวน | ||
จำนวนรวม |
น. สมาหาร. ปิณฺฑตฺถ. สงฺกลน., | จำนวน | ||
จำนวนร้อยละ |
น. ปฏิสตํ คณนา, สตํสสงฺขยา, สตมภาค. | จำนวน | ||
จำนวนสอง |
น. ทุก., | จำนวน | ||
จำนวนสองครึ่ง |
น. อฑฺฒติย., อฑฺฒเตยฺย., | จำนวน | ||
จำนวนสาม |
น. ติก., ตย., | จำนวน | ||
จำนวนสามครึ่ง |
น. อฑฺฒุฑฺฒ., | จำนวน | ||
จำนวนสินค้าที่ผลิตได้ |
น. นิปฺผาทิตปมาณ., | จำนวน | ||
จำนวนสูงสุด |
(maximum) | น. ปรมสงฺขฺยา, | จำนวน, สูงสุด | |
จำนวนเต็ม |
น. อขณฺฑสงฺขฺยา, | จำนวน | ||
จำนอง |
น. นฺยาส. อุปนิธิ. ก. อุปนิทหติ, นฺยาสํ กโรติ |
|||
จำนำ |
น. นฺยาส. อุปนิธิ. ก. นฺยสติ อุปนิทหติ, นฺยาสํ กโรติ |
|||
จำปา |
(ต้น~) | น. จมฺเปยฺย. จมฺปก. จมฺปกรุกฺข. | พืช | |
จำผิด |
ก. อยถา สญฺชานาติ | |||
จำพรรษา |
ก. วสฺสํ อุเปติ, วสฺสาวาสํ อุเปติ | |||
จำพรรษาด้วยกัน |
ค. สมานวสฺสิก | |||
จำพวก |
น. ปการ. ปเภท. วิธา, | |||
จำรัส |
ดู แจ่มแจ้ง, รุ่งเรือง, สว่าง | รุ่งเรือง | ||
จำรูญ |
ดู รุ่งเรือง, งาม | รุ่งเรือง | ||
จำลอง |
น. อนุกรณ., ก. ปุตฺติกํ กโรติ |
|||
จำวัด |
ดู นอน. | |||
จำศีล |
(รักษาศีล) | น. อุปกาส. อุปวาส. อุโปสถ. ยม. สํยม. ก. อุปวสติ |
||
จำศีล |
สำ. ก. สีตกาลํ อติกฺกาเมติ | |||
จำหน่าย |
น. วิสฺสชฺเชติ, วยํ กโรติ |