พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
คนฆ่าหมู |
น. สูกริก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนฆ่าแกะ |
น. โอรพฺภิก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนงาน |
น. กมฺมกร. กมฺมการ. เวตนิก. ภฏก. ภตก. ภติก. นิยุตฺต. เปสนกร. ปเหณก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนงานถ่านหิน |
น. องฺคารากริก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนงานวัด |
(เลกวัด) | น. อารามิก. อารามกมฺมิก. | บุคคล, อาชีพ | |
คนงานในป่า |
น. วนกมฺมิก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนง่อย |
น. ปงฺคุ. ปงฺคุล. ปงฺคุฬ. ปีฐสปฺปิ. ฉินฺนิริยาปถ. กุณ. กุณี. ปกฺข. ปงฺคุฬ. องฺคุ. | บุคคล, พิการ | ||
คนจน |
น. ทลิทฺท. ทีน. ค. นิทฺธน ทุคฺคต อกิญฺจน |
บุคคล, รวยจน | ||
คนจมูกบี้ |
น. วิปิฏฺฐนาสิก. อนุนฺนตนาสิก. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนจมูกเล็กมาก |
น. อติขุทฺทกนาสิก. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนจมูกแฟบ |
ดู คนจมูกบี้. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนจมูกแหว่ง |
น. นาสจฺฉินฺน. | บุคคล, พิการ | ||
คนจมูกโด่งมาก |
น. อติทีฆนาสิก. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนจมูกใหญ่มาก |
น. อติมหนฺตนาสิก. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนจรจัด |
น. อนาถปุริส. อถิรนิวาสี. ค. ปสุกุลาชีวี อถิรนิวาสี ปริยาหิณฺฑก นิเกตนรหิต |
บุคคล | ||
คนจะกละ |
น. มหคฺฆส. โอทริก. ค. ฆสฺมรภกฺขก (ดู จะกละ) |
บุคคล, ลักษณะนิสัย | ||
คนจัญไร |
ค. อลกฺขี กาฬกณฺณิ กาฬกณฺณี กาลี กาฬี | บุคคล, ดีชั่ว | ||
คนจับเวลา |
น. กาลนิยามก. | บุคคล | ||
คนจุกจิก |
ค. สงฺกิณฺณ นานาวิภาคยุตฺต | บุคคล, ลักษณะนิสัย | ||
คนจ่ายยา |
น. เภสชฺชวิภาชก. | บุคคล | ||
คนฉลาด |
น. ปณฺฑิต. เมธาวี. วิพุธ. วิภาวี. ธีร. | บุคคล | ||
คนชรา |
ดู คนแก่. | บุคคล | ||
คนชอบกระจายข่าวลือ |
น. เปสุญฺญวาที. | บุคคล, ลักษณะนิสัย | ||
คนชอบคุย |
ค. สภาสีลี | บุคคล, ลักษณะนิสัย | ||
คนชอบซุบซิบนินทา |
ค. ปวตฺติหารี | บุคคล, ลักษณะนิสัย |