สมุหนาม

ศัพท์ไทย ศัพท์บาลี หมวดหมู่
ฝูงกระบือ น. มาหิส. มาหิสก. สมุหนาม, สัตว์, ควาย
ฝูงชน น. ชนตา, ชนกาย. มหาสนฺนิปาต. มหาสมาคม. ชนปวาห. ชนสมฺมทฺท. สมุหนาม
ฝูงชนที่ชุลมุน น. กลหการีคุมฺพ. สมุหนาม
ฝูงปลา น. มจฺฉคุมฺพ. สมุหนาม
ฝูงสัตว์ น. สตฺตนิกาย. ปสุคณ. สมุหนาม
พวก น. คณ. วคฺค. ปกฺข. สมุหนาม
พวง น. โคจฺฉก. ถพก. ทาม. สมุหนาม
พหล (กองทัพใหญ่) น. พหล. สมุหนาม
สถาบันสงฆ์ น. ภิกฺขุสงฺฆ. ศาสนา, สมุหนาม
สมัชชา น. สมชฺชา, สมุหนาม
สมาคม (ที่รวมคน) น. สมาคม. ปูค. คณพนฺธ. สมุหนาม
สมาคมกรรมกร น. กมฺมนฺตปูค. กมฺมกรปูค. สมุหนาม
สมาคมส่งเสริมความรู้ น. ปณฺฑิตสภา, สมุหนาม
สมาพันธ์ น. สโมหิตคณ. สมุหนาม
สมุหนาม น. สมูหวาจกนาม., สมุหนาม
อาณาประชาราษฎร์ น. รฏฺฐปชา, รฏฺฐวาสี. บุคคล, สมุหนาม
เครือ (เชื้อสาย) น. วํสาวลิ, พนฺธุ. ฯเปฯ บุคคล, สมุหนาม
เครือข่าย น. ชาล., บุคคล, สมุหนาม
เครื่องชุด น. ราสิ. สมูห. อาวลิ, ปนฺติ, มาลา, สมุหนาม
เผ่า น. โคตฺต., โคตฺตปรมฺปรา, สมุหนาม