พจนานุกรมไทย-บาลี

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ขอยืม	น. อิณาทาน., ค. อิณคาหก อิณาทายก ก. อิณํ คณฺหาติ
ขอรับ	นิ. อาม อามนฺตา
ขอร้อง	น. อชฺเฌสนา, อายาจน., อภิยาจนา, ค. อายาจก ก. อชฺเฌสติ อายาจติ อภิยาจติ, ทฬฺหํ ยาจติ กกิ. อายาจิต
ขอสอยผลไม้	น. อาสท.,	อุปกรณ์
ขอสับหัวช้าง	น. องฺกุส.	อุปกรณ์
ขอหมั้น	ก. วาเรติ
ขออนุญาต	น. อปโลกน., อาปุจฺฉา, โอกาสกมฺม., ก. อาปุจฺฉติ, โอกาสํ ยาจติ
ขออนุมัติ	ก. อนุชานาเปติ
ขออภัย	ก. อภยทกฺขิณํ ยาจติ, ขมาเปติ
ขอเกิน	ก. อติยาจติ
ขอเจริญพร	สำ. โสตฺถิ เต
ขอเดชะ	นิ. เทว
ขอเสียที	ก. อชฺเฌสติ อายาจติ อภิยาจติ
ขอแต่งงาน	ก. วิวาหํ อาปุจฺฉติ, วิวาหาย อภิยาจติ
ขอแรง	ก. หตฺถกมฺมํ ยาจติ, หตฺถกมฺมํ ปฏิเวเทติ
ขอแสดงความยินดี	ก. อนุโมทติ
ขอแสดงความเสียใจ	ก. อนุโสจติ
ขอโทษ	ดู ขอขมา.
ขอโอกาส	น. อาปุจฺฉา, อาปุจฺฉน., นิ. อุกาส
ขอให้มา	ก. ปกฺโกสาเปติ
ขอให้มีอายุยืน	ก. จิรํ ชีวตุ, ทีฆายุโก โหตุ, ทีฆายุกา โหตุ
ขอให้เป็นอย่างนั้นเถิด	สำ. สาธุ, เอวํโหตุ
ขอให้โชคดี	น. สุภาสึสน., สำ. ภทฺทํ เต
ขอไปที	น. ตาวกาลิกอุปาย.
ขะมอมขะแมม	ดู มอมแมม.

บรรณานุกรม: 1) พจนานุกรม ไทย-บาลี, 2559, พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9). 2) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, 2554.

อักษรย่อ: น. (นาม), ค. (คุณนาม), ก. (กิริยา), กกิ. (กิริยากิตก์), วิ. (ศัพท์ที่ลงวิภัตตินาม), กวิ. (กริยาวิเสสนะ), นิ. (นิบาต), อุป. (อุปสัค), อุ. (อุทาหรณ์), สำ. (สำนวน), สพ. (สัพพนาม)
เครื่องหมายลิงค์: ใช้ . และ/หรือ , ท้ายคำ เป็นเครื่องหมาย เช่น . (ปุงลิงค์) , (อิตถีลิงค์) ., (นปุงสกลิงค์) .., (ปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์) ,. (อิตถีลิงค์และปุงลิงค์) ,., (อิตถีลิงค์และนปุงสกลิงค์) เช่น ปุริส. เป็น ปุงลิงค์ อสฺสา, เป็น อิตถีลิงค์ ตาลมูล., เป็น นปุงสกลิงค์

บันทึกแก้คำผิด