

พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
สวดออกเสียง |
ก. สรภญฺญํ ภณติ | |||
สวน |
น. อาราม. อุปวน., มลย., อุยฺยาน.,วน., เขตฺต., | |||
สวน-ป่าไม้ |
น. อรญฺญ., กานน., คหน.. ทาย. วปิน., วิปิน., วน., ปวน., อฏวิ., อฏวี, ทว. ทาว. อกฺขฺนฺต, อานน., ตรุสณฺฑ. | |||
สวนกวาง |
น. มิคทาย. มิคาลย. | |||
สวนครัว |
น. สากวตฺถุ., | |||
สวนควัน |
ก. สหสา ปฏิวทติ | |||
สวนจิตรลดา |
น. จิตฺตลตา, | |||
สวนดอกไม้ |
น. ปุปฺผาราม. | |||
สวนทวาร |
น. วตฺถิกมฺม., | |||
สวนป่า |
น. อุปวน., | |||
สวนผลไม้ |
น. ผลาราม. | |||
สวนมะม่วง |
น. อมฺพวน., | |||
สวนสนาม |
น. เสนาวฺยูห. เสนาวินฺยาส. ก. เสนาวินฺยาสํ ทสฺเสติ, สมานคติยา คจฺฉติ |
|||
สวนสนุก |
น. กีฬุยฺยาน., | |||
สวนสมุนไพร |
น. โอสธีโรปนฏฺฐาน., | |||
สวนสวรรค์ |
น. จิตฺตลตา, นนฺทน., ผารุสก., มิสฺสก., | |||
สวนสัตว์ |
น. ติรจฺฉานุยฺยาน., มิคทาย. มิคทายวน., ปสุยฺยาน., มิคาลย., | |||
สวนสัตว์ป่า |
น. พทฺธวาลมิคสมูห. ปสุปกฺขินิวาส. | |||
สวนส้ม |
น. ชมฺพีรวตฺถุ., | |||
สวนหย่อม |
น. อุปวน., | |||
สวนหลวง |
(ส่วนพระองค์) | น. ปมทวน., ราชุยฺยาน., | ||
สวนเด็กเล่น |
น. อภิรมนุยฺยาน., | |||
สวนใหญ่ |
น. อุปวน., | |||
สวม |
น. ธารณ., ปริทหน., ปิลนฺธน., ฯเปฯ ค. ปฏิมุกฺก ก. ปฏิมุญฺจติ |
|||
สวมกอด |
ดู กอด. |