

พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
กล้ำกราย |
ก. อจฺเจติ, อนฺโต ปวิสติ | |||
กล้ำกลืน |
ก. ทเมติ อธิวาเสติ สหติ ติติกฺขติ | |||
กวด |
ก. ทฬฺหํ กตฺวา พนฺธติ, ทฬฺหํ กตฺวา นยฺหติ | |||
กวดขัน |
น. ปริจฺฉินฺทน., วิเสสกรณ., กฐินตฺต., อุคฺคตฺต., ทฬฺหตฺต., อสิถิลตฺต., ค. กฐิน ผรุส อุคฺค ติพฺพ ติขิณ กฏุก อสิถิล |
|||
กวดวิชา |
(tutorage) | น. ทฬฺหชฺฌาปน., ทฬฺหสิกฺขาปน., | ||
กวน |
น. อาวิญฺชน., วิโลลน., วิโลฬน., อาโฬล. อาโลฬน., มถน., มถนา, จาลน., ก. อาลุฬติ อาโลเฬติ วิโลเฬติ มนฺเถติจาเลติ กกิ. มถิต |
|||
กวนน้ำให้ขุ่น |
สำ. สนฺตการณํ ปุน ปวตฺเตติ | |||
กวนสมาธิ |
ก. สมฺภเมติ | |||
กวนแข้ง |
สำ. ปโกเปติ โรเสติ | |||
กวนโมโห |
น. ปโกปน., | |||
กวนใจ |
น. พาธนา, วิเหฐน., วิเหสา, ค. โกปชนก ก. ปริยุฏฺฐาติ โกเปติ โรเสติ |
|||
กวักมือ |
น. หตฺถํ วิลงฺเฆติ, หตฺถํ ปริวตฺเตติ | |||
กวัดแกว่ง |
น. จปลตา, ค. จปล ก. ปจาเลติ ปริพฺภเมติ |
|||
กวาง |
(เพศผู้) | น. กุรุงฺค. นีก. สรภ. มค. มิค. กณฺฏก. โคกณฺณ. เมส. หริณ. หริปท. กกฺกฏ. รุรุมิค. โรหิจฺจ. คณี. สารงฺค. | สัตว์, กวาง | |
กวาง |
(เพศเมีย) | น. มิคี, หริณี, | สัตว์, กวาง | |
กวางชน |
น. รํกุ. รงฺกุ. | สัตว์, กวาง | ||
กวางทอง |
น. รุรุ. | สัตว์, กวาง | ||
กวางเรนเดียร์ |
(reindeer) | น. ตุหินมิค. | สัตว์, กวาง | |
กวาด |
น. สมฺมชฺชน., สมฺมชฺชา, ก. สมฺมชฺชติ กกิ. สมฺมฏฺฐ สมฺมชฺชิต |
|||
กวาดตา |
สำ. อิโต จิโต จ โอโลเกติ | |||
กวาดต้อน |
ก. เนติ | |||
กวาดล้าง |
ก. วิทฺธํเสติ นิหนติ นาเสติ อปเนติ วฺยนฺตีกโรติ | |||
กวาดสายตา |
ดู กวาดตา. | |||
กวาดเอาไปเกลี้ยง |
สำ. นิรวเสสํ อาทิยติ | |||
กวาว |
ดู ทองกวาว. | พืช |