

พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เหี้ยน |
ค. กุณฺฐ กุณฺฐิต | |||
เหี้ยม |
ค. โฆร จณฺฑ ทารุณ สาหสิก กุรูร อติกกฺขฬ นิทฺทย อการุณิก | |||
เหี้ยมหาญ |
ดู กล้าหาญ, ดุร้าย | |||
เหี้ยมเกรียม |
ค. กฐินหทย นิทฺทย อการุณิก | |||
เหี้ยมโหด |
ดู โหดร้าย. | |||
เหือดหาย |
ดู หมดไป, สิ้นไป | |||
เหือดแห้ง |
น. อภิตาป. สุกฺขน., ค. อภิตตฺต ก. ปริสุสฺสติ สุกฺขติ |
|||
เห็จ |
ดู เหาะ.
เห็จ (กลอน) ก. เหาะ, ไปในอากาศ. |
|||
เห็ด |
น. อหิฉตฺตก., ปตฺตวงฺคิ. ปปฺปฏก. | เห็ดรา | ||
เห็ดดำ |
น. สูกรมทฺทว., | เห็ดรา | ||
เห็ดรา |
น. วนฺทากา, | เห็ดรา | ||
เห็ดโคน |
น. ฉตฺรธานี, ฉตฺริกา, | เห็ดรา | ||
เห็น |
น. ทสฺสน., นิสามน., อิกฺขณ., อิกฺขา, ทิฏฺฐ., อุทิกฺขน., ค. ทสฺสก ทสฺสาวี ปสฺส ปสฺสี ปสฺสิตุ (ปสฺสิตา) ก. ทสฺสติ ปสฺสติ ทกฺขติ อุทิกฺขติ อจฺฉติ อิกฺขติ โลจติ กกิ. ทิฏฺฐ |
|||
เห็นกะตา |
ก. ปจฺจกฺขโต ปสฺสติ | |||
เห็นการณ์ไกล |
น. ทีฆทสฺสิตา, ทูรทสฺสิตา, | |||
เห็นควร |
น. อนุชานน., ก. อนุชานาติ อนุมญฺญติ |
|||
เห็นคุณค่า |
ก. คุณํ ชานาติ, อคฺฆํ ชานาติ | |||
เห็นงูๆ ปลาๆ |
สำ. อวิภูตํ ปสฺสติ | |||
เห็นจริง |
น. อนุปสฺสนา, วิปสฺสนา, | |||
เห็นจะ |
นิ. มญฺเญ | |||
เห็นจำได้ |
สำ. ทิสฺวา สญฺชานาติ | |||
เห็นชอบ |
น. สมฺมาทิฏฺฐิ, | |||
เห็นชอบด้วย |
น. อชฺฌุปคมน., สมนุญฺญา, ก. สมนุชานาติ อนุมญฺญาติ |
|||
เห็นชัด |
ก. สมฺปสฺสติ | |||
เห็นด้วย |
น. อนุญฺญา, อนุชานน., อนุมติ, ปฏิญฺญา, สํวาท. สมฺมติ, สมฺมุติ, สมฺปฏิจฺฉน., ค. เอกมติก ก. อนุชานาติ อนุมญฺญติ ปฏิชานาติ ปฏิสฺสุณาติ สํวทติ สมฺมนฺนติ สมฺปฏิจฺฉติ กกิ. อนุญฺญาต อนุมต ปฏิสฺสุต นิ. สาธุ |