พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
เห็นต่าง |
ค. วิรุทฺธ ภินฺนมติก เวมติก | |||
เห็นประจักษ์ |
ก. ปจฺจกฺขโต ปสฺสติ | |||
เห็นพ้องด้วย |
น. สมฺปฏิจฺฉน., อนุมติ, สมฺมุติ, เอกมติกตา, ค. สมฺปฏิจฺฉก อนุมติก เอกมติก เอกีภูต ก. สมฺปฏิจฺฉติ อนุมญฺญติ สํสนฺทติ สเมติ สมนุชานาติ สาทิยติ |
|||
เห็นพ้องต้องกัน |
ค. เอกจิตฺต เอกฉนฺท เอกมติก | |||
เห็นภัย |
ค. ภยทสฺสาวี | |||
เห็นว่าตัวเองดีกว่าผู้อื่น |
ค. อตฺตานวชฺชตาทสฺสี | |||
เห็นสม |
ค. สริกฺข สริกฺขก | |||
เห็นอกเห็นใจ |
น. ทยา, กรุณา, อนุทยา, อนุทฺทยตา, อนุกมฺปา, สมสุขทุกฺขตา, ค. ทยาลุ ทยาลุก การุณิก อนุกมฺปก ก. กรุณํ กโรติ, กรุณายติ อนุกมฺเปติ |
|||
เห็นแก่ |
ก. คเณติ | |||
เห็นแก่กิน |
น. โอทริกตฺต., ค. โอทริก ภกฺขก |
|||
เห็นแก่ตัว |
น. กทริยตา, กายมจฺเฉร., มจฺฉรายนา, มมงฺการ. มมายนา, อตฺตตฺถปรตา, สกตฺถปรตา, มมตฺต., เววิจฺฉ., ค. อามิสนฺตร อตฺตตฺถปญฺญ อตฺตตฺถปร สกตฺถปร กทริย มจฺฉรี ก. มจฺฉรายติ มมายติ |
|||
เห็นแก่นอน |
ค. นิทฺทาลุ นิทฺทาสีล มญฺจาปรายน | |||
เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตัว |
น. สกตฺถปรายนตา, ค. สกตฺถปรายน |
|||
เห็นแก่ปากแก่ท้อง |
ดู เห็นแก่กิน. | |||
เห็นแก่หน้า |
น. มุโขโลกน., | |||
เห็นแก่เล็กแก่น้อย |
น. กิญฺจิกฺข., | |||
เห็นแก่ได้ |
ค. อามิสจกฺขุก อตฺตตฺถปญฺญ ลุทฺธ เคธิต | |||
เห็นแจ้ง |
น. วิปสฺสนา, ค. วิปสฺสก วิปสฺสี ก. วิปสฺสติ อิกฺขติ |
|||
เห็นใจ |
น. อนุกมฺป. อนุโรธ. กรุณา, ทยา, ก. อนุกมฺปติ อนุโรธติ กรุณายติ ทยติ |
|||
เห็นได้ |
ค. ทิฏฺฐิโคจร อภิญฺเญยฺย สุปากฏ | |||
เห็นได้ง่าย |
ค. สุทสฺส | |||
เห็นได้ชัดเจน |
ค. สุปากฏ อติวิสท | |||
เห็นได้ทะลุปรุโปร่ง |
ค. วินิวิชฺฌปสฺสิย วินิวิชฺฌทิสฺสมาน | |||
เห็นได้ยาก |
ค. ทุทฺทส สุทุทฺทส | |||
เห่กล่อม |
น. ลาลน., ก. ลาเลติ อุปสเมติ |