พจนานุกรมไทย-บาลี
ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
---|---|---|---|---|
ลักษณะนิสัย |
น. สภาว. ปกติ, สีล., วิเสสลกฺขณ., | |||
ลักษณะน่าจะเป็นจริง |
น. สจฺจาภาส. | |||
ลักษณะประเพณี |
น. จริยาวิเสส. | |||
ลักษณะปลีกย่อย |
น. อนุพฺยญฺชน., | |||
ลักษณะผิว |
น. ฉวิวณฺณ. | |||
ลักษณะพระเจ้า |
น. เทวตฺต., เทวสภาว. | |||
ลักษณะพิเศษ |
น. วิเสสจิณฺห. วิเสสสณฺฐาน., วิเสสคุณ. | |||
ลักษณะสตรี |
น. อิตฺถตฺต., | |||
ลักษณะหน้าตา |
น. มุขสณฺฐาน., สรีรลกฺขณ., | |||
ลักษณะเฉพาะ |
น. อาเวณิกสภาว. อาเวณิกาการ. -ลกฺขณ., สณฺฐาน., ปจฺจตตลกฺขณ., -สณฐาน., ค. อสาธารณ วิสิฏฺฐ ปุคฺคลิก ปจฺจตฺติก |
|||
ลักเพศ |
น. เถยฺยสํวาส. | |||
ลักเล็กขโมยน้อย |
น. อปฺปคฺฆวตฺถุโจร. ก. อปฺปโส โจเรติ |
|||
ลักไก่ |
น. วิมฺหาปนา, กุหายนา, โกหญฺญ., ชิมฺหตา, วญฺจน., | |||
ลักได้ยาก |
ค. ทูหร | |||
ลัง |
น. มญฺชุสา, มญฺชูสา, เปฬา, เปฏา, โกสก. | |||
ลังกา |
(ประเทศ) | น. สีหฬทีป. ตมฺพปณฺณิทีป. ลงฺกาทีป. | ||
ลังกา |
(คน) | น. สีหฬ. สีหล. สีหลก. | ||
ลังถึง |
น. เสทภาชน., | |||
ลังเล |
น. วิจิกิจฺฉา, วิจิกิจฺฉิต., สงฺกา, อเนกํสคาห. ค. อวีร กาตร เวมติก สงฺกิต เทฺวฬฺหกชาต อนวฏฺฐิต ก. วิจิกิจฺฉติ สงฺกายติ อาสงฺกติ กงฺขติ |
ลังเลสงสัยไม่แน่ใจ | ||
ลัญจกร, ลัญฉกร |
น. มุทฺทา, ราชมุทฺทา, |