บุคคล
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | |
|---|---|---|---|
| ผู้แถลงข่าว | น. นิโยชิตกถิก. | บุคคล | |
| ผู้แทน | น. ทูต. อนุยุตฺต. นิโยชิต. ปฏินิธิ. นิโยชิตปุคฺคล. อายุตฺตก. สนฺเทสหร. ปฏิวตฺตุ. ปรกิจฺจสมฺปาทก. | บุคคล | |
| ผู้แทนราษฎร | น. ปชานุยุตฺต. ปชานิโยชิต. นิโยชิตปุคฺคล. อายุตฺตก. | บุคคล | |
| ผู้แนะนำ | ค. อนุสาสก อุปเทสก อุปเทสทายก เทสก วินายก วิเนตุ ปญฺญาปก | บุคคล | |
| ผู้แปล | น. ภาสนฺตรปริวตฺตก. ภาสานุวาที. อตฺถวณฺณก. | บุคคล | |
| ผู้แล่นไปหา | ค. ปฏิสารี | บุคคล | |
| ผู้แสดง | ค. เทสก เทสิก เทเสตุ ทสฺเสตุ | บุคคล | |
| ผู้แสดงความไม่เชื่อทางศาสนา | ค. กงฺขี นตฺถิกทิฏฺฐิก นตฺถิกวาที | บุคคล | |
| ผู้แสดงนำ | น. อคฺคนาฏก. ปธานปุคฺคล. | บุคคล | |
| ผู้แสวงบุญ | ค. ปุญฺเญสก ปุญฺญเปกฺข ปุญฺญติตฺถคามี | บุคคล, บุญกุศล | |
| ผู้แสวงหาคุณอันยิ่งใหญ่ | ค. มเหสี | บุคคล | |
| ผู้โฆษณา | น. โฆสก. อุคฺโฆสก. ปกาสก. | บุคคล | |
| ผู้โดยสาร | น. สญฺจารก. ปริยฎก. คมิก. อทฺธิก. | บุคคล | |
| ผู้โอบอ้อมอารี | ค. ทานโสณฺฑ พหุปฺปท จาคสีลี มุตฺตจาค | บุคคล | |
| ผู้ใคร่จัด | ค. กามน | บุคคล, ต้องการอยาก | |
| ผู้ใคร่ปกติ | ค. กามี กามุก | บุคคล, ต้องการอยาก | |
| ผู้ใช้แรงงาน | น. เปสนกร. ปเหณก. | บุคคล | |
| ผู้ใด | ค. โย ยา | บุคคล | |
| ผู้ใต้บังคับบัญชา | น. โอรปทฏฺฐ. อมุขฺย. อปฺปฏฺฐาน. | บุคคล | |
| ผู้ใหญ่ | น. อิสฺสร. เชฏฺฐ. ค. วยปฺปตฺต วยฏฺฐ |
บุคคล |