พจนานุกรมไทย-บาลี

ศัพท์ไทย		ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
สะล้อ		น. วีณา, วลฺลกี,
สะสม		น. จย. อุจฺจย. อุปจย. จิติ, อายูหน., นิจย. ปริจย. สญฺจย. สญฺจินน., สนฺนิจย. สนฺนิธาน., สนฺนิธิ, สมุจฺจย. สมฺภาร. อภิสงฺขาร. ก. จินาติ อุปจินาติ นิจินาติ ปจินาติ ปริจินาติ สญฺจินาติ ราสิกโรติ สมฺภรติ นิทหติ กกิ. อาจิต นิจิต ปริจิต สนฺนิหิต
สะสมแสตมป์		น. สาสนมุทฺทาสญฺจินน., ก. สาสนมุทฺทา สํหรติ
สะสางบัญชี-หนี้สิน		น. วิโสธน., นิตฺถรณ., ก. วิโสเธติ นิตฺถรติ
สะอาด		น. สุจิ, โสเจยฺย., ปุญฺญ., ปวน., ทาน., ธาวน., ปูติ, โจกฺขภาว. วิสุทฺธิ, โวทาน., ค. สุจิ สุทฺธ ปูต ปยต ปุสฺส อมล นิมฺมล วิมล อลฺล อจฺฉ ปสนฺน โธต สุจิมนฺตุ ก. ปริสุชฺฌติ
สะอาดกาย		น. กายโสเจยฺย.,
สะอาดวาจา		น. วจีโสเจยฺย.,
สะอิดสะเอียน		น. กุกฺกุจฺจ., อรุจิ, ก. อรุจึ อุปฺปาเทติ
สะอิ้ง	(สายรัดเอว)	น. กฏิสุตฺตก., รสนา, มณิเมขลา,
สะอึก		น. หิกฺการ. หิกฺกา, ก. หิกฺกายติ, หิกฺกํ อุปฺปาเทติ
สะอึกสะอื้น		ค. อสฺสุปคฺฆรก สํเวคาธิก ก. อสฺสุํ โมเจติ, อฏฺฏิตสรํ ปวตฺเตติ
สะอื้น		น. คคฺคท. ก. สคคฺคทํ โรทติ
สะเก็ด		น. ปปฏา, ปปฏิกา, ปปฺปฏิกา, สลิกา, หีร.,
สะเก็ดดาว		น. นโภคามีวตฺถุ.,
สะเก็ดหิน		น. สิลาปปฏิกา,
สะเก็ดแผล		น. วณกปาล.
สะเก็ดไฟ		น. ผุลิงฺค., วิปฺผุลิงฺค., ปปฺปฏิกา,
สะเก็ดไม้		น. ฉลฺลิ., ชลฺลิ.,
สะเงาะสะแงะ		ค. อสณฺฐาปิต ปจล
สะเดา		น. อริฏฺฐ. นิมฺพ. ปุจิมนฺท. โกล.	พืช, ไม้ต้น
สะเดาะ		ก. โมเจติ อปเนติ
สะเดาะเคราะห์		ก. ภูตาเวสา โมเจติ, มนฺเตหิ ภูเต อปเนติ
สะเด็ด		ก. สุกฺขติ ปจฺฉิชฺชติ
สะเต๊ะ		ก. องฺคารปกฺกสูกราทิมํส.
สะเทิน	(ก้ำกึ่ง)	น. สาสงฺกาวตฺถา,

บรรณานุกรม: 1) พจนานุกรม ไทย-บาลี, 2559, พระมหาโพธิวงศาจารย์ (ทองดี สุรเตโช ป.ธ.9). 2) พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, 2554.

อักษรย่อ: น. (นาม), ค. (คุณนาม), ก. (กิริยา), กกิ. (กิริยากิตก์), วิ. (ศัพท์ที่ลงวิภัตตินาม), กวิ. (กริยาวิเสสนะ), นิ. (นิบาต), อุป. (อุปสัค), อุ. (อุทาหรณ์), สำ. (สำนวน), สพ. (สัพพนาม)
เครื่องหมายลิงค์: ใช้ . และ/หรือ , ท้ายคำ เป็นเครื่องหมาย เช่น . (ปุงลิงค์) , (อิตถีลิงค์) ., (นปุงสกลิงค์) .., (ปุงลิงค์และนปุงสกลิงค์) ,. (อิตถีลิงค์และปุงลิงค์) ,., (อิตถีลิงค์และนปุงสกลิงค์) เช่น ปุริส. เป็น ปุงลิงค์ อสฺสา, เป็น อิตถีลิงค์ ตาลมูล., เป็น นปุงสกลิงค์

บันทึกแก้คำผิด