พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
คนทำผิด |
น. ทุราจารี. ทุกฺกตจารี. | บุคคล | ||
คนทำอิฐ |
น. คิญฺชกาสมฺปาทก. | บุคคล, อาชีพ | ||
คนทิสอ |
(ต้น~) | น. อคฺคิมนฺถ. กณิกา, นิคนฺธิ. อคฺคนฺธิก. มตฺถ. | พืช | |
คนทิ้ง |
น. ฉฑฺฑก. ฉฑฺฑนก. | บุคคล | ||
คนทิ้งขยะ |
(นำไปทิ้ง) | ดู คนเก็บขยะ. | บุคคล, ขยะ | |
คนที่ชักใยอยู่เบื้องหลัง |
น. รหสิปโลภก. | บุคคล | ||
คนที่ดีที่สุด |
น. ชเนสภ. | บุคคล, ดีชั่ว | ||
คนที่ถูกจับ |
ค. คยฺหก | บุคคล | ||
คนที่ฝึกฝนได้ |
น. ปุริสทมฺม. | บุคคล | ||
คนที่อ้างเหตุผลผิดๆ |
น. โมฆตกฺกี. วิตณฺฑวาที. | บุคคล | ||
คนที่อ้างเหตุผลหลอกลวง |
น. กุตกฺกโมหก. | บุคคล, หลอกลวง | ||
คนที่เชื่อโชคชะตา |
น. นิยติวาที. กมฺมนิยามวาที. | บุคคล | ||
คนที่เชื่อใจได้ |
ค. วิสฺสาสี วลฺลภ | บุคคล | ||
คนที่เดินผ่านไป |
น. สมีปคามี. | บุคคล | ||
คนที่ไว้ใจ |
น. วิสฺสาสี. วลลภ. | บุคคล | ||
คนท้อง |
น. คพฺภินี. | บุคคล, เกิด, ตั้งท้อง | ||
คนท้องถิ่น |
ค. เทสวาสี เทสภูต เทสช เทสิย | บุคคล | ||
คนท้องโต |
น. มโหทร. | บุคคล, ลักษณะทางกาย | ||
คนธรรพ์ |
น. คนฺธพฺพ. | บุคคล, เทวดา | ||
คนธรรมดา |
น. ปุถุชฺชน. | บุคคล, ธรรมดา | ||
คนนอก |
ค. พาหิร วิเทสิย ปรวิสยก | บุคคล | ||
คนนอกพระพุทธศาสนา |
น. ปาสณฺฑ. ปาสณฺฑิก. ติตฺถิย. | บุคคล, ศาสนา | ||
คนนอกศาสนา |
(พาเหียร) | น. พาหิรก. มิจฺฉาทิฏฺฐิก. อสทฺธ. | บุคคล, ศาสนา | |
คนนอนหลับ |
น. สยิตุ. | บุคคล | ||
คนนับถือศาสนาคริสต์ |
น. คฺริสตมฺมนุสฺส. | บุคคล, คริสต์ |