พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
ข้อเขียนที่เป็นหลักความจริง |
น. สุทฺธนฺต. สุตฺต., | ถ้อยคำ | ||
ข้อเขียนล้อเลียน |
น. ปริหาสปชฺช., | ถ้อยคำ | ||
ข้อเขียนเหน็บแนม |
น. นินฺทกลิปิ, โอหีลกรจนา, | ถ้อยคำ | ||
ข้อเขียนโจมตี |
น. กฏุกปริภาสน., | ถ้อยคำ | ||
ข้อเข่า |
น. อุรุปุพฺพ., | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
ข้อเท็จจริง |
น. ญาตสจฺจ., ตถตา, ตถตฺต., อนฺโตสาร. ปธานเหตุ. ยถาตถวณฺณนา, ค. อวิตถ ยถาตถ กวิ. ยถาตถํ |
ข้อเท็จจริง | ||
ข้อเท้า |
น. โคปฺผก. ปาทคณฺฑิ, ปาทคณฺฐิ, สงฺข., | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
ข้อเรียกร้อง |
น. อายาจน., สกตฺตปฏิปาทน., | |||
ข้อเสนอ |
น. ญตฺติ, ปฐมวุตฺตการณ., มตโยชนา, | |||
ข้อเสนอแนะ |
น. อุปเทส. | |||
ข้อเสีย |
น. โทส. วิรนฺธ. อคุณ. ปริหานิ, อาทีนว. อนตฺถ. อหิต., | |||
ข้อเสียเปรียบ |
น. อปสกฺกน., ปริหานิ, | |||
ข้อเหวี่ยง |
น. จปล. | |||
ข้อแก้ตัว |
น. เลส. มิจฺฉาวฺยปเทส. เลสมตฺตคาห. | ประเด็น | ||
ข้อแม้ |
ดู เงื่อนไข. | |||
ข้อแรก |
น. ปฐมปฺปการ. ค. ปฐม |
|||
ข้อใหญ่ใจความ |
น. ปธานงฺค., มุขฺยโกฏฺฐาส. | |||
ข้อไขความตอนจบเรื่อง |
น. กุมนฺตนาวีกรณ., | |||
ข้อไผ่ |
น. คณฺฐี, | ส่วนของพืช | ||
ข้อไม้ |
น. ปพฺพ., ผฬุ., คณฺฐิ, | ส่วนของพืช | ||
ข้า |
ดู คนใช้, บ่าว. | บุคคล | ||
ข้าง |
น. ปกฺข. ปสฺส. | |||
ข้างขวา |
น. ทกฺขิณปสฺส. นิ. ทกฺขิณโต |
|||
ข้างขึ้น |
น. สุกฺก. สุกฺกปกฺข. ชุณฺห. ชุณฺหา, ชุณฺหปกฺข. | เวลา | ||
ข้างซ้าย |
น. วามปสฺส. นิ. วามโต |