พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
ข้อผูกพัน |
น. พนฺธน., พนฺธกรณี, | |||
ข้อผูกมัด |
น. พนฺธน., อาพนฺธ. พนฺธกรณี, ยุตฺติพทฺธตา, | |||
ข้อพิจารณา |
น. วิจาเรตพฺพปท., | |||
ข้อพิพาท |
น. วิวาท. โวหาร. อธิกรณ., อฏฺฏ. อตฺถ. กรณี, | |||
ข้อพิรุธ |
น. อาสงกา, กงฺขา, วิมติ, สนฺเทห. | |||
ข้อพิสูจน์ |
(ทางคณิตศาสตร์) | น. ปเมยฺย., สาธเกหิ สาเธตพฺพกรณ., | ||
ข้อมือ |
น. มณิพนฺธ. ปโกฏฺฐนฺต. ปาณิมูล., | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
ข้อมือเสื้อ |
น. กญฺจุกหตฺถ. | |||
ข้อมูล |
น. นิธาน., อปทิส. มูล., สาธก., | |||
ข้อยกเว้น |
น. วชฺชน., วิเสสการณ., | |||
ข้อยุติ |
น. สนฺนิฏฺฐาน., | |||
ข้อย่อย |
น. อุปวิภาค. อนุวิภาค. | |||
ข้อรังเกียจ |
ดู รังเกียจ. | |||
ข้อศอก |
น. กปฺปร. กปฺปุร. ปพฺพ., | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
ข้อสงสัย |
น. สํสย. อาสงกา, กงฺขา, วิมติ, สนฺเทห. | ลังเลสงสัยไม่แน่ใจ | ||
ข้อสอบ |
น. อุปปริกฺขาปญฺหา, วีมํสนปญฺหา, | ศึกษา | ||
ข้อสังเกต |
น. อนุปสฺสนา, อนุมาน., ทสฺสน., เปกฺขณ., สลฺลกฺขณา, | |||
ข้อสัญญา |
ดู ข้อตกลง. | กฎเกณฑ์กติกา | ||
ข้อสำคัญ |
น. สีส., | |||
ข้อหา |
น. โจทนา, อภิโยค. | |||
ข้อหารือ |
น. มนฺต. | |||
ข้อห้าม |
น. นิเสธ. ปฏิเสธ. นิวารณ., วิรมณ., ปฏิกฺเขป. | |||
ข้ออ้าง |
น. อปเทส. อธิวจน., | |||
ข้ออ้างอิง |
น. อปเทส. สุตฺตานุโลม. นิทสฺสน., | |||
ข้อเขียน |
น. รจนา, ลิปิ, กถา, เลขน., | ถ้อยคำ |