พูด

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ตรัส	ดู พูด.	พูด
ตวาด	ก. อุจฺจสทฺเทน ตชฺเชติ	ถ้อยคำ, พูด
ตะคอก	น. ขุํสนา, ตชฺชน., ตชฺชนา, สนฺตชฺชน., ปริภาสน., ค. สนฺตชฺชก วิกตฺถก ก. ขุํเสติ ตชฺเชติ สนฺตชฺเชติ ตาเสติ ตะคอก ก. ตวาด, ขู่เสียงดัง.	ถ้อยคำ, พูด
ตะโกน	น. วิรว. อภิรว. อุกฺกุฏฺฐิ, ปนาท. อุกฺโกสนา, อุคฺโฆสนา, ก. วิรวติ อภิรวติ อุคฺคชฺชติ อุนฺนทติ ปนทติ อุกฺโกสติ อุคฺโฆเสติ, มหาสทฺเทน กเถติ	ถ้อยคำ, พูด
ตะโกนเรียก	สำ. อุจฺจาสทฺเทน ปกฺโกสติ	ถ้อยคำ, พูด
ต่อว่า	น. อนุวาท. อุปกฺโกส. ปกฺโกส. ปริวาท. อุปารมฺภ. ปริภาส. ปริภาสน., ตชฺชนีย., ก. อุปกฺโกสติ ปริวทติ ปริภาสติ วมฺเภติ	ถ้อยคำ, พูด
เอื้อน	ดู เอ่ย, พูด.	พูด
เอ่ย	ก. กเถติ ภาสติ ฯเปฯ	พูด
แดกดัน	น. วฺยาชตฺถุติ, อาสชฺชวจน., มมฺมจฺเฉทกวจน., โอมสวาท.	ถ้อยคำ, พูด
โอภาปราศรัย	ก. สลฺลปติ, อาลปติ, อภิวทติ	พูด

พูด