พืช

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ผักไห่	น. สินฺธุวาร. การเวลฺล. สุสวี. ฌชฺฌรี, อจฺฉท. มะระ น. ชื่อไม้เถา ผลขรุขระ รสขม กินได้,…	พืช, ผัก
ผาง	น. สตาวริ,	พืช
ฝาง	น. ปตฺตงฺคทารุ.,	พืช
ฝ้ายดำ	น. เสผาลิกา, นีลิกา,	พืช
พลวง	น. กโปตญฺชน.,	พืช
พลับพลึง	น. นงฺคลี, ลางฺคลี, สารที, พลับพลึง น. ชื่อไม้ล้มลุก ใบยาวใหญ่เป็นกาบ…	พืช, ไม้ล้มลุก
พลัม	น. โกล., พทร., พลัม (ไหน) เป็นไม้ผลที่มีผลแบบผลเมล็ดเดียวแข็ง…	พืช, ผลไม้
พลัมแห้ง (ลูกพรุน)	น. สุกฺขพทร.,	พืช, ผลไม้
พะยอม	น. ขทิร. ทนฺตธาวน. ปงฺปุร.	พืช
พะยอมขาว	น. กทร. โสมวกฺก.	พืช
พันธุ์ไม้	น. พีช., วีช., พีชคาม. วีชคาม.	พืช
พิกุล	น. พกุล. วกุล. เกสร.,	พืช
พิมาน	น. สตฺตุผลา,	พืช
พิมเสน	น. กาฬาครุ.	พืช
พิลังกาสา	น. พิลงฺค., พิฬงฺค., วิฬงฺค., จิตฺรตณฺฑุลา,	พืช
พุด	น. กรวีร. กลิงฺคุ.., อสฺสมารก.	พืช
พุทรา	น. โกล. พทร. พทรา, ปทร.	พืช
ภังคี	น. อคฺคิมนฺถ. กณิกา,	พืช
มณฑารพ	น. มณฺฑารว.	พืช
มวกเหล็ก	น. กุฏช. คิริมลฺลิกา, อินฺทยว.	พืช

พืช