พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
ขวัญดี |
ค. อนุตฺรสฺต สูร วีร วิกฺกนฺต วิสารท นิพฺภย ปพล | |||
ขวัญตา |
ค. อภิรูป ทสฺสนีย ทสฺสนีย ทสฺสเนยฺย สุทสฺสน จารุทสฺสน อพฺยาเสก | |||
ขวัญหนี |
น. ฉมฺภ. ฉมฺภิตตฺต., สนฺตาส. วิกฺเขป. ค. ฉมฺภี ฉมฺภิต วิกฺขิตฺต มหพฺภยภีต ก. ฉมฺเภติ วิกฺขิปติ |
|||
ขวัญหนีดีฝ่อ |
ดู ขวัญหนี. | |||
ขวัญหาย |
ดู ขวัญหนี. | |||
ขวัญเสีย |
ดู ตกใจ. | |||
ขวัญใจ |
ค. ปิย กนฺต มนาป มโนปิย มโนหร | |||
ขวา |
ค. ทกฺขิณ | |||
ขวาก |
น. สงฺกุ. สลฺล. สูลคฺค., | |||
ขวากหนาม |
น. นีวรณ., วิโรธ. วิโรธน., รุนฺธน., อุปสคฺค. อนฺตราย. | |||
ขวาง |
น. นิวารณ., ปฏิพาหน., ค. ติริยํ ฐิต, ตริยํ ปติต, ติโรภูต ก. นิวาเรติ วาเรติ ปฏิพาหติ อุปโรเธติ อาวรติ, อนฺตเร ติฏฺฐติ กวิ. ติโร ติริยํ ติรจฺฉํ วิโลมํ ปฏิโลมํ |
|||
ขวางทาง |
ก. พาเธติ วาเรติ โรเธติ นิวาเรติ อาวรติ | |||
ขวางไว้ |
ดู ขวาง, กั้น. | |||
ขวาน |
น. ตจฺฉนี, ผรสุ, ตงฺก. | อุปกรณ์ | ||
ขวานด้ามยาว |
น. กุฐารี, กุธารี, | อุปกรณ์ | ||
ขวานผ่าซาก |
สำ. อกุฏิล อวงฺก อุชุก อุตฺตานวจน ตถาวาที ถิรวจน | |||
ขวานฟ้า |
น. อสนี, อสุนี,. กุลิส., สเตรตา, อกฺขณา, วชิร., วิชฺชุ, วิชฺชุลตา, | ธรรมชาติ, ไฟ | ||
ขวานหิน |
น. ตงฺก. ปาสาณทารก. | อุปกรณ์ | ||
ขวิด |
ก. สิงฺเคน ปหรติ, สิงฺเคน วิชฺฌติ, ทาฐาย วิชฺฌติ, ทาฐาย อาหนติ | |||
ขว้าง |
น. อีรณ., ขิปน., ขิปนา, เขป. เขปน., ปาตน., ก. สหสา ขิปติ, ปาเตติ อุปจฺฉุภติ อาหนติ ปหรติ |
|||
ขว้างจักร |
(กีฬา~) | น. จกฺกายุธ., | ||
ขว้างด้วยก้อนหิน |
ก. ปาสาเณหิ ปหรติ | |||
ขว้างตอบ |
ก. ปฏิวาเมติ | |||
ขว้างทิ้ง |
ก. นิรสฺสติ วิจฺฉฑฺเฑติ | |||
ขว้างลง |
ก. โอกฺขิปติ อสฺสติ |