พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
สรณาคมน์ |
น. สรณคมน., | |||
สรภัญญะ |
น. สรภญฺญ., | |||
สรร |
(เลือก) | ก. วิเชติ วิจินาติ อุจฺจินาติ โอจินาติ | ||
สรรค์ |
(สร้าง) | ก. กโรติ มาเปติ นิมฺมิณาติ ปาตุกโรติ, นวกมฺมํ กโรติ | ||
สรรพ |
ค. สพฺพ (ดู ทั้งปวง) | สัพพนาม, ไวยากรณ์ | ||
สรรพคุณ |
น. คุณวิเสส. สภาวลกฺขณ., | |||
สรรพนาม |
น. สพฺพนาม., | สัพพนาม, ไวยากรณ์ | ||
สรรพสามิต |
(อากร) | น. ราชพลิ. กร. สุงฺก. | อากรส่วยภาษี | |
สรรพสามิต |
(เจ้าหน้าที่) | น. กรคฺคาหี. | อากรส่วยภาษี, บุคคล | |
สรรพสินค้า |
น. นานาภณฺฑ., วิวิธภณฺฑ., | สิ่งของ, ซื้อขาย, สถานที่ | ||
สรรพากร |
(อากร) | น. ราชพลิ. กร. สุงฺก. | อากรส่วยภาษี | |
สรรพากร |
(เจ้าหน้าที่) | น. สุงฺกสงฺคาหก. | อากรส่วยภาษี, บุคคล | |
สรรพางค์กาย |
น. สพฺพงฺค., | ร่างกายและส่วนประกอบ | ||
สรรหา |
ก. อาหรติ สํวิทหติ สมฺปาเทติ อุปฏฺฐาเปติ | |||
สรรเพชญ |
น. สพฺพญฺญู. | บุคคล | ||
สรรเพชุดา |
น. สพฺพญฺญุตา, | บุคคล | ||
สรรเพชุดาญาณ |
น. สพฺพญฺญุตญาณ., สพฺพญฺญุตญฺญาณ., | |||
สรรเสริญ |
น. ปสํส. ปสํสา, ปํสสน., ปสํสนา, กตฺถนา, สิลาฆา, วณฺณนา, นุติ, ถว. ถุติ, อภิตฺถวน., โถม. โถมน., โถมนา, วณฺณ. กิตฺติ, ปนูติ, ปริกิตฺตน., ปริกิตฺตนา, กิตฺตนา, ปริวณฺณยี, สมฺภาวน., สมฺภาวนา, สํวณฺณนา, ก. ปสํสติ ถวติ อภิตฺถวติ ถุนาติ วณฺเณติ |
|||
สรวง |
ดู สวรรค์, ฟ้า | |||
สรวม |
(ขอ) | ก. ยาจติ อายาจติ | ||
สรวมชีพ |
สำ. ชีวิตํ เทตุ, ชีวิตํ มุญฺจตุ | อาลปนะ | ||
สรวล |
น. เกฬิ, หสน., หสิต., หสฺส. หาส. ก. หสติ |
|||
สรวลเสเฮฮา |
น. ปริหาส. ก. ชคฺฆติ ปริหสติ ปมฺหยติ ทปฺปติ |
|||
สระ |
(อักษร) | น. สร. วณฺณ. | ไวยากรณ์ | |
สระ |
(ชำระ) | น. สมฺพาหน., โสธน., วิโสธน., |