ผัก

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ผักสันตะวา	น. นีลพีชก.,	พืช, ผัก
ผักหนาม	น. ตณฺฑุเลยฺย., อปฺปมาริส. กณฺณกทาม.	พืช, ผัก
ผักหวาน	น. กณฺหทล.	พืช, ผัก
ผักหัวแหวน	น. ปุนนฺนวา, โสผฆาตี,	พืช, ผัก
ผักเบี้ย	น. นาฬิเกร.	พืช, ผัก
ผักเบี้ยหลวง	น. ตมฺพก.	พืช, ผัก
ผักเสี้ยน	น. กาสมทฺท. วิลงฺค.	พืช, ผัก
ผักแว่น	น. ปุนนฺนวา, สงฺข.	พืช, ผัก
ผักโขม	ดู ผักขม.	พืช, ผัก, อาหาร
ผักโหม	ดู ผักขม.	พืช, ผัก
ผักโหมหัด	น. วตฺถุก. วตฺถุเลยฺยก.	พืช, ผัก
ผักไห่	น. สินฺธุวาร. การเวลฺล. สุสวี. ฌชฺฌรี, อจฺฉท. มะระ น. ชื่อไม้เถา ผลขรุขระ รสขม กินได้,…	พืช, ผัก
แปลงผัก	น. สากวตฺถุ.,	เกษตรกรรม, ผัก