บุคคล

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
คนขโมยของตามร้าน	น. ปณิยโจร.	บุคคล
คนขโมยผลงานคนอื่น	น. วากฺยรจนาเถนก.	บุคคล
คนข้างเคียง	น. ปริชน. ปริวาร. ปริสชน. ปริคฺคห. ปริกฺขาร. อชฺฌาวร. อภิสร.	บุคคล
คนครองเรือน	ดู คฤหัสถ์.	บุคคล, ครอบครัว-ญาติ
คนครัว	ดู พ่อครัว.	บุคคล, อาชีพ, อาหาร
คนครึ่งสัตว์	น. กินฺนร. กินฺนรี,	บุคคล, สัตว์
คนครึ่งเทวดา	น. วิมานเปต. วิมานิกเปต. เทวตฺตปาปิต. สิทฺธ.	บุคคล, เทวดา
คนคอพอก	น. คลคณฺฑี.	บุคคล, ความผิดปกติทางกาย, โรค
คนคอพับ	น. ภินฺนคล.	บุคคล, พิการ
คนคอยาว	น. ทีฆคล.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคอสั้น	น. รสฺสคล.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคัดสำเนา	น. ลิปิกร.	บุคคล
คนคางยื่น	น. ลมฺพหนุก.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคางหัก	น. ภินฺนหนุก.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคางเบี้ยว	น. วงฺกหนุก.	บุคคล, พิการ
คนคางเฟ็ด	น. วิปิฏหนุก. คางสั้น. เฟ็ด ว. แฟบ, หด, สั้น, ถลกขึ้นสูง (…	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคิ้วพืด	น. สมฺพทฺธภมุก.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคิ้วลิง	น. มกฺกฏภมุก.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคิ้วเลี่ยน	น. นิลฺโลมภมุก.	บุคคล, ลักษณะทางกาย
คนคุก	น. กรมร. การาพทฺธ. พนฺธนคต. อาตตายี. พนฺธนาคาริก. วธุทฺยต. วธารห. อปราธี.	บุคคล, นักโทษ

บุคคล