พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
กลั้นใจ |
ดู กลั้นลมหายใจ. | หายใจ | ||
กลั้นใจตาย |
สำ. สาสํ นิรุมฺเภตฺวา มรติ | ตาย | ||
กลั้นไม่อยู่ |
ค. อชิตินฺทฺริย สำ. สหิตุํ น สกฺโกติ, อธิวาเสตุํ น สกฺโกติ |
|||
กลั้วคอ |
น. คคฺคทายน., คลคลายน., ก. คลคลายติ, ขนฺธํ โสเธติ, … เตเมติ, … กิเลเทติ |
|||
กลาก |
(โรค~) | น. กิลาส. กณฺฑุวน., ขชฺชุ, | โรค | |
กลาง |
น. มชฺฌ., เวมชฺฌ., ค. มชฺฌิม |
|||
กลางคน |
ค. มชฺฌิมวยฏฺฐิต | |||
กลางคัน |
น. อนฺตริตกาล. นิ. อนฺตรา เอตฺถนฺตเร |
|||
กลางคืน |
น. นิสา, รชนี, รตฺต., รตฺติ, รตฺติภาค. ติยาม. สํวรี, ติยามา, โทส. นตฺต., | |||
กลางดิน |
ดู กลางแจ้ง. | |||
กลางดึก |
น. อฑฺฒรตฺต., | |||
กลางตัว |
น. สรีรมชฺฌ., มิชฺฌิม., วิลคฺค. | |||
กลางทาง |
น. อนฺตรามคฺค. | |||
กลางปี |
น. อนุสํวจฺฉร.., | |||
กลางวัน |
น. ทิวา, สุริยกาล. ทิวสภาค. | |||
กลางหาว |
ดู กลางเวหา. | |||
กลางเดือน |
ดู วันเพ็ญ. | |||
กลางเมือง |
น. นครมชฺฌ., | |||
กลางเวหา |
น. อนฺตลิกฺข., วิหาส. เวหายส. | |||
กลางแจ้ง |
น. อพฺโภกาส. อชฺโฌกาส. ค. อพฺโภกาสิก ฉทนรหิต อุปริวิวฏ |
|||
กลางแปลง |
ดู กลางแจ้ง. | |||
กลาดเกลื่อน |
ค. สงฺกิณฺณ อากิณฺณ สงฺกุล ปริกิณฺณ | |||
กลาย |
ดู เปลี่ยนแปลง. | |||
กลายพันธุ์ |
น. โอปปาติกุปตฺติ, | |||
กลายเป็น |
ก. ชายติ (อุ. อชิคุจฺฉนิโย ชายติ) กกิ. ชาต (อุ. ปาโป ชาโตสิ) |