โรค

ศัพท์ไทย ศัพท์บาลี หมวดหมู่
โรคเท้าแตก น. วิปาทิกา, ปาทโผฏ. โรค
โรคเนื้อตาย น. ชีวมํสปูติโรค. โรค
โรคเบาขาว น. สุกฺกเมห. โรค
โรคเบาหวาน น. มธุมุตฺตโรค. มธุเมห. โรค
โรคเบาแดง น. รตฺตเมห. โรค
โรคเบียดเบียน ก. พาธติ โรค
โรคเยื่อบุหัวใจ น. หทยปฏลโรค. โรค
โรคเยื่อหุ้มปอดอักเสบ น. กิโลมกทาห. ปปฺผาสทาห. โรค
โรคเริม น. อํสา, วิตจฺฉิกา, โรค
โรคเรื้อน น. กุฏฺฐ., โกุฏฺฐโรค. ปุจ., โรค
โรคเรื้อนกวาง น. รตฺตกุฏฺฐ., ปามา, โรค
โรคเรื้อนน้ำเต้า น. สงฺขกุฏฺฐ., โรค
โรคเรื้อนผง น. กิฏิพล., รโชกุฏฺฐ., โรค
โรคเรื้อรัง น. อนุสายิกโรค. จิรปฺปวตฺตโรค. นิธานคตโรค. โรค
โรคเส้นประสาท น. นฺหารุวิปลฺลาสโรค. โรค
โรคเหงือกเป็นหนอง (รำมะนาด) น. ทนฺตปูยสวน., โรค
โรคเหน็บชา น. ถมฺภิตตฺต., นฏฺฐปาสาทาพาธ. โรค, อาการทางกาย
โรคแพ้เกสร น. ติณปุปฺผกโรค. โรค
โรคแอนแทรกซ์ (anthrax) ดู โรคติดต่อในสัตว์เลี้ยง. โรค
โรคโพรงจมูกอักเสบ น. ปินาส. โรค