บุคคล

ศัพท์ไทย	ศัพท์บาลี	หมวดหมู่
ผู้มีหน้าที่ปฏิบัติ	น. ปาลกาธิปติ. อธิการี.	บุคคล
ผู้มีอายุ	ค. อายสฺมนฺตุ (อายสฺมา)	บุคคล
ผู้มีอำนาจเด็ดขาด	น. เสริปาลก.	บุคคล
ผู้มีอำนาจเหนือผู้อื่น	น. อธิสฺสร. ปภู. อภิภู.	บุคคล
ผู้มีเกียรติ	ดู ผู้มีชื่อเสียง.	บุคคล
ผู้มีใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว	ค. อญฺญาวิหิต	บุคคล
ผู้มีไหวพริบ	ค. นิปก ปาฏิภาณ ปาฏิภาณี	บุคคล
ผู้มืดมามืดไป	วิ. ตโม ตมปรายโน	บุคคล
ผู้มืดมาสว่างไป	วิ. ตโม โชติปรายโน	บุคคล
ผู้มุ่งความยุติธรรม	ค. ธมฺมาภิมุข	บุคคล
ผู้ยังมีความกลัว	ค. ภยูปรต	บุคคล
ผู้ยินดีร่วมมือ	ค. สุวจ อสฺสว อนุวตฺตก	บุคคล
ผู้ยิ่งใหญ่	น. มหาปุริส. ค. วิภู	บุคคล
ผู้ยึดมั่นอุดมการณ์	น. วิญฺญาณวาที. มโนวิกปฺปี.	บุคคล
ผู้ยื่นคำร้อง	น. อภิยาจก. อายาจก.	บุคคล
ผู้รอบรู้	ค. สพฺพวิทู สพฺพสตฺถวิสารท	บุคคล
ผู้รักงาน	ค. กมฺมกาม	บุคคล
ผู้รักชาติ	น. เทสานุราคี. เทสภตฺติก.	บุคคล
ผู้รักตัวเอง	ค. อตฺตกาม	บุคคล
ผู้รักธรรม	ค. ธมฺมกาม	บุคคล

บุคคล