พจนานุกรมไทย-บาลี
| ศัพท์ไทย | ศัพท์บาลี | หมวดหมู่ | ||
|---|---|---|---|---|
สัมพันธ์ |
น. สมฺพนฺธ. สมฺพทฺธตา, สํสคฺค. สมฺปโยค. ก. สมฺพนฺธติ |
|||
สัมพันธ์ใกล้ชิด |
ค. สสมฺพนฺธ | |||
สัมภาระ |
น. สมฺภาร. (ดู สิ่งของ) | |||
สัมภาษณ์ |
น. สมฺภาสน., มนฺตนา, สากจฺฉา, ก. สมฺภาสติ สมฺมนฺเตติ สากจฺฉติ |
|||
สัมภเวสี |
(ผู้แสวงหาที่เกิด) | น. สมฺภเวสี. | ||
สัมมนา |
ดู ประชุมปรึกษา. | |||
สัมฤทธิ์ |
(สำเร็จ) | น. สมิทฺธ., สมิทฺธิ, (ดู สำเร็จ) | สำเร็จ | |
สัมฤทธิ์ |
(โลหะ) | น. กํส. โลห., | ทองสัมฤทธิ์ | |
สัมโมทนียกถา |
น. สมฺโมทนียกถา, | |||
สัสดี |
น. เสนิยเลขนาธิการี. | |||
สัสตทิฐิ |
น. สสฺสตทิฏฺฐิ, | |||
สั่ง |
น. อาณา, สาสน., อาณตฺติ, นิโยค. วิธาน., นิยาม. ก. อาณาเปติ ปญฺญาเปติ นิยเมติ |
|||
สั่งการ |
ก. อาณํ เทติ, สมาทิสติ วิจาเรติ ปสาสติ อาณาเปติ | |||
สั่งถอน |
ก. ปฏิอวฺหาติ ปจฺจาทิสติ | |||
สั่งน้ำมูก |
สำ. อสฺสาเสน สิงฺฆาณิกํ อปเนติ | |||
สั่งประหาร |
ก. วธํ อาณาเปติ | |||
สั่งพัก |
น. อุกฺเขปน., ก. อุกฺขิปติ |
|||
สั่งสนทนา |
ดู สนทนา. | |||
สั่งสม |
(บุญ) | น. อาจย. อุจฺจย. ก. อุจฺจินาติ สญฺจินาติ จิโนติ กกิ. ปสุต สญฺจิต |
||
สั่งสอน |
น. อนุสาสน., ปสาสน., อนุสฏฺฐิ, โอวาท. ปเวทน., วิญฺญาปน., สิกฺขาปน., ก. อนุสาสติ ปสาสติ สาสติ โอวทติ ปเวเทติ สิกฺขาเปติ โพเธติ กกิ. อนุสาสิต |
|||
สั่งอาหาร |
น. โภชนนิยม. ก. โภชนํ นิยเมติ |
|||
สั่งเสีย |
(เตือน,กำชับ) | ก. อามนฺเตติ สาเรติ, ปุน กเถติ | ||
สั่งเสีย |
(ลา) | ก. อาปุจฺฉติ | ||
สั่งให้ทำ |
น. การาปน., ค. การาปก ก. การาเปติ |
|||
สั่งให้มา |
ก. ปกฺโกสาเปติ |